دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

3397 املا قدح البقا ندیمی!Aمن خمرة دنک القدیم

صحیح المی و داو سقمی Aمن غمزة لحظک السقیم
للعشق ظعنت یا مقیماAوالظاعن طالب المقیم
قد قیل بمن یراک یوماAبشراک بغیهة النعیم
لایدرک عادلی بعقل Aفوارة عشقی القدیم
قدامک روضة المعالی Aایاک سعاد! ان تقیمی
هل اغد سعاد ذات یوم Aسکران بذلک الحریم
تبریز و شمس و دین مولی Aذوالبهجة والید الکریم

3398 یا مالک دمة الزمان Aیا فاتح جنة الامعانی

لا هوتک موضح المصادرAناسوتک سلم الامانی
من رام لقاک فی جهات Aردوه بفول لن ترانی
کم اتلفنی بلن حبیبی Aلما اتلفنی بلن اتانی
کم رد علی بات وصل Aکم عنه رجعت قد دعانی
کم عانق روحه و روحی Aکم جالسنی بلا مکان
کم البسنی ببرد تیه Aکم اطعمنی و کم سقانی
کم اسکرنی بکاس حب Aبین الحرفاء و المغانی
یا قلب کفاک لا تطول Aبالله علیک یا لسانی

3399 یا ساقیة المدام هاتی Aوامحوا بمدامة صفاتی

من عین مدامة رحیق Aلا تمزجها من الفرات
اشبع طربا و رو عیشاAلا تخش ملامة الوشاة
لا تسکر جاهلا لایماAواسکر نفرا من الکفاة
قم فاسب بوجنتیک عقلی Aقم فاقن بمقلتیک ذاتی
بشری بولوج روح قدس Aینجی نظری من الکفاة
لاخوف ولا فنا لذات Aلا ینعشه من الممات
لا امن و لا امان حتی Aاقطع طمعی من نجات
تبریز نحقتنی و الاAفاحسب بدنی من الموات