دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

3258 تا بر آوردم سر از دیوانگی Aساختم صد لشکر از دیوانگی

بر صف دنیا و عقبی تاختم Aقهر کردم یکسر از دیوانگی
نسخه دل را که بحر حکمت ست Aکرده ام من ابتراز دیوانگی
معرفت دریای بی پایان ماست Aلیک دارد گوهر از دیوانگی
عود جان را چون که خواهی سوختن Aرو طلب کن مجمر از دیوانگی
رو در هستی خود بر خود ببندAتا گشاید صد در از دیوانگی
هستی دیوانگان گر بایدت Aرو طلب کن ساغر از دیوانگی
پای بر فرق فلک ها می زنم Aتا بر آرم اختر از دیوانگی
قصه و عظم بکروبی رسیدAچون نهادم منبر از دیوانگی
شمس امشب باز مست و بیخود است Aتا چه دارد در سر از دیوانگی

3259 تا برفت از ما چو بر ما آمدی Aاندر آ جانا که بر جا آمدی

چون شنیدی ناله پنهان دل Aهمچو جان در جسم پیدا آمدی
از قدومت جان مرده زنده شدAزانکه جان جمله جانها آمدی
هر طرف گلهای گوناگون برست Aدر درون جان ما تا آمدی
محو کردی اختران را بر فلک Aهمچو صد خورشید بالا آمدی
گر تو را کوری نبیند گو مبین Aتو برای چشم بینا آمدی
گوهر عشقت کجا یابد ولدAچون ورای هفت دریا آمدی

3260 ناگهان بستد دلم دلدارکی Aشنگلی شنگولکی عیارکی

چستکی کم گو یکی پروانکی Aترگلی گل چهرکی طرارکی
شوخکی شیرینکی موزونکی Aجانکی جانانکی دلدارکی
خوبکی زیبایکی نیکویکی Aشورک انگیزی شکر گفتارکی
مستکی جادویکی گستاخکی Aسحرک آمیزی و دل آزارکی
خرمی افزایکی غم کاهکی Aشادمانی بخشکی غم خوارکی
بویک زلفینک مشکینکش Aمشکک افشانی و عنبر بارکی
حسنک رخسارکی چون ماهکش Aدل نهانی دزدکی مکارکی
غمزکک خونریزکی هاروتکی Aنرگسک سرمستکی بیمارکی
زلفکش را صد دل و جان و دلک Aزیرکی بر بندکی امارکی
لعلکش سرچشمه حیوانکی Aقدکش کبک دری رفتارکی
زلفکش مشکینکی پرچینکی Aچشمکش فتانکی خونخوارکی
خطک پر حسنک پرتابکش Aبندکی زنجیرکی و مارکی
بوسکی شیرینکی چون قندکش Aذوقک افزای طبرزد بارکی
پیشک رخسارک رنگینکش Aماهک و خورشید خدمتگارکی