دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

3215 باز آ کنون بشنو ز من یرلی یلی یرلی یلی Aهر دم زنم تن تنن یرلی یلی یرلی یلی

من خود کیم ما کیست او یا او ز من یا من ز اوAخود زنده و باقیست او یرلی یلی یرلی یلی
از خود بکلی بگذری از آب و گل گردی بری Aاز جان و دل شو مشتری یرلی یلی یرلی یلی
غواص شو در بحر جان تا جان شوی بی آب و گل Aافسانها از دل بهل یرلی یلی یرلی یلی
اکالتا سا جمعی ما حالجا جا اوغنی Aچکسنم جلدی دهل یرلی یلی یرلی یلی
اسرارک فی لفظک الهامک فی قلبک Aنی شرقک نی غربک یرلی یلی یرلی یلی
زین لفظها گفتم بسی روشن ندارد هر کسی Aاز جمله عالم یک کسی یرلی یلی یرلی یلی
یرلا و یرلم یرللا یرلا و ترلم ترللاAحالی بخوان و دم مزن یرلی یلی یرلی یلی
آن دم که جان عاشقان گفتند قالوا ربناAحق گفت با من آن زمان یرلی یلی یرلی یلی
گر ذره ای از عشق او در کام جانت افکندAمانند بلبل صد صفت یرلی یلی یرلی یلی
ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آواز نی Aبرگو تلالا تاللا یرلی یلی یرلی یلی
زان بادهای سرمدی گفتست حق اندر کلام Aنحن تربناها بخوان یرلی یلی یرلی یلی
آن شاه شمس الدین بیا از جان جانان می بری Aگه در فنا گه در بقا یرلی یلی یرلی یلی

3216 ساقی بنوش آن جام می یرلی یلی یرلی یلی Aمطرب بگو بآواز نی یرلی یلی یرلی یلی

باد صبا برخاسته روی زمین آراسته Aبلبل چمن پیراسته یرلی یلی یرلی یلی
نو نو عروسان چمن چون ورد و ریحان و سمن Aبنواخته در تن تنن یرلی یلی یرلی یلی
آمد صبوح روضه وش در وقت دار و گیر و کش Aچون مطرب نغمات خوش یرلی یلی یرلی یلی
می گفت او در سر کنون در ارغوان و ارغنون Aچون سر رمز کاف و نون یرلی یلی یرلی یلی
آمد ریاض گلستان تا وقت عیش دوستان Aسازد چو روضه بوستان یرلی یلی یرلی یلی
ای ساقی شیرین نفس رندان مرا از پیش و پس Aتا نغمه سازد چون جرس یرلی یلی یرلی یلی
تن تن تنن تن تن تنن می گوی چون مرغ چمن Aبا چون اویس اندر قرن یرلی یلی یرلی یلی
آدم رفیق راه دین از عالم علم الیقین Aبیرون کن از سر کبر و کین یرلی یلی یرلی یلی
برخیز و رندی ره سپر با عارف حق ره سپرAکین راه می آید به سر یرلی یلی یرلی یلی
بستان ز ساقی جام می یک دو قدح آور ز پی Aتا بگذری از کل شی یرلی یلی یرلی یلی
گر طالب آیی پاک را طی کن بساط خاک راAبر هم زن این افلاک را یرلی یلی یرلی یلی
پیمانه در کش صبحدم فارغ شو از شادی و غم Aبر بام رندی زن علم یرلی یلی یرلی یلی
چون شمس دین از ملک دین آزاد شو از کبر و کین Aبا شمس تبریزی نشین یرلی یلی یرلی یلی

3217 شاد آمدی شاد آمدی ناگه ز در باز آمدی Aبنشین و خوش بنشین و خوش چون محرم راز آمدی

خوش بینمت خوش بینمت ماه پری وش بینمت Aحوری مگر حوری مگر با شیوه ناز آمدی
زاری کنان زاری کنان پیش رخ تو بیدلان Aچون بلبل و گل ناگهان با برگ و با ساز آمدی
سرو روان سرو روان بر جویبار عاشقان Aای دولت و بخت جوان بس خوب و دمساز آمدی
با ما خوش آ با ما خوش آ پیش من آ پیش من آAهم شوخ و شنگ و دلربا خانه برانداز آمدی
صبری بکن صبری بکن یا جامه صبری بده Aچون یوسف مصری دگر با قدر و اعزاز آمدی
آوازها آوازها از تو به عالم شد روان Aای شمس تبریزی ز من هم تو بآواز آمدی