دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

3214 ای مرغ خوش الحان بخوان الله مولانا علی Aتسبیح خود کن بر زبان الله مولانا علی

خواهی که یابی زندگی بشتاب اندر بندگی Aتا بخشدت زیبندگی الله مولانا علی
اسمش عظیم و اعظم است غفران و فرد و عالمست Aمولا و حق آدم است الله مولانا علی
خواهی که یابی زو نشان جان در ره او برفشان Aکو جان دهست و جانستان الله مولانا علی
سبحان حی لاینام پیدا ز تو هر صبح و شام Aحج و نماز است و صیام الله مولانا علی
رازق رزق بندگان مطلوب جمله طالبان Aمأمور امر کن فکان الله مولانا علی
سلطان بی مثل و نظیر پروردگار بی وزیرAدارنده برنا و پیر الله مولانا علی
دارنده لوح و قلم پیدا کن خلق از عدم Aمیر عرب فخر عجم الله مولانا علی
سردفتر هر انجمن علامه مصر و یمن Aآن پردل دشمن فکن الله مولانا علی
مجموع قرآن مدحتش حمد و ثنا و عزتش Aنام بزرگی خدمتش الله مولانا علی
هم مومنان و مومنات وحش و طیور و هم نبات Aمقصود کل کائنات الله مولانا علی
اشجار و کوه و بحر و بر هم آسمان اندر نظرAتسبیح گویندش بغر الله مولانا علی
در بندگی می بند کمر اندر طلب میر و بسرAخوش هادی است و راهبر الله مولانا علی
گر عاشقی و راه بین غره مشو خود را ببین Aوانگه ز جان و دل گزین الله مولانا علی
ای بنده شیرین زبان از دیو گر خواهی امان Aهر دم بر آور تو ز جان الله مولانا علی
ای شمس دین جانباز جان در معانی برفشان Aتا آیدت در گوش جان الله مولانا علی
خواهی که یابی زو نشان جان در ره او برفشان Aکو جان ده است و جان ستان الله مولانا علی

3215 باز آ کنون بشنو ز من یرلی یلی یرلی یلی Aهر دم زنم تن تنن یرلی یلی یرلی یلی

من خود کیم ما کیست او یا او ز من یا من ز اوAخود زنده و باقیست او یرلی یلی یرلی یلی
از خود بکلی بگذری از آب و گل گردی بری Aاز جان و دل شو مشتری یرلی یلی یرلی یلی
غواص شو در بحر جان تا جان شوی بی آب و گل Aافسانها از دل بهل یرلی یلی یرلی یلی
اکالتا سا جمعی ما حالجا جا اوغنی Aچکسنم جلدی دهل یرلی یلی یرلی یلی
اسرارک فی لفظک الهامک فی قلبک Aنی شرقک نی غربک یرلی یلی یرلی یلی
زین لفظها گفتم بسی روشن ندارد هر کسی Aاز جمله عالم یک کسی یرلی یلی یرلی یلی
یرلا و یرلم یرللا یرلا و ترلم ترللاAحالی بخوان و دم مزن یرلی یلی یرلی یلی
آن دم که جان عاشقان گفتند قالوا ربناAحق گفت با من آن زمان یرلی یلی یرلی یلی
گر ذره ای از عشق او در کام جانت افکندAمانند بلبل صد صفت یرلی یلی یرلی یلی
ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آواز نی Aبرگو تلالا تاللا یرلی یلی یرلی یلی
زان بادهای سرمدی گفتست حق اندر کلام Aنحن تربناها بخوان یرلی یلی یرلی یلی
آن شاه شمس الدین بیا از جان جانان می بری Aگه در فنا گه در بقا یرلی یلی یرلی یلی

3216 ساقی بنوش آن جام می یرلی یلی یرلی یلی Aمطرب بگو بآواز نی یرلی یلی یرلی یلی

باد صبا برخاسته روی زمین آراسته Aبلبل چمن پیراسته یرلی یلی یرلی یلی
نو نو عروسان چمن چون ورد و ریحان و سمن Aبنواخته در تن تنن یرلی یلی یرلی یلی
آمد صبوح روضه وش در وقت دار و گیر و کش Aچون مطرب نغمات خوش یرلی یلی یرلی یلی
می گفت او در سر کنون در ارغوان و ارغنون Aچون سر رمز کاف و نون یرلی یلی یرلی یلی
آمد ریاض گلستان تا وقت عیش دوستان Aسازد چو روضه بوستان یرلی یلی یرلی یلی
ای ساقی شیرین نفس رندان مرا از پیش و پس Aتا نغمه سازد چون جرس یرلی یلی یرلی یلی
تن تن تنن تن تن تنن می گوی چون مرغ چمن Aبا چون اویس اندر قرن یرلی یلی یرلی یلی
آدم رفیق راه دین از عالم علم الیقین Aبیرون کن از سر کبر و کین یرلی یلی یرلی یلی
برخیز و رندی ره سپر با عارف حق ره سپرAکین راه می آید به سر یرلی یلی یرلی یلی
بستان ز ساقی جام می یک دو قدح آور ز پی Aتا بگذری از کل شی یرلی یلی یرلی یلی
گر طالب آیی پاک را طی کن بساط خاک راAبر هم زن این افلاک را یرلی یلی یرلی یلی
پیمانه در کش صبحدم فارغ شو از شادی و غم Aبر بام رندی زن علم یرلی یلی یرلی یلی
چون شمس دین از ملک دین آزاد شو از کبر و کین Aبا شمس تبریزی نشین یرلی یلی یرلی یلی