دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

3213 ای رهنمای مومنان الله مولانا علی Aای سرپوش غیب دان الله مولانا علی

تو چشم و جان را می دهی کون و مکان را می دهی Aچشم و عیان را می دهی الله مولانا علی
داننده راز همه انجام و آغاز همه Aای قدر و اعزاز همه الله مولانا علی
هم حی و هم باقی تویی هم کوثر و ساقی تویی Aقسام و رزاقی تویی الله مولانا علی
ما جمله سرگردان تو هم واله و حیران توAگوینده برهان تو الله مولانا علی
وحش و طیور و انس و جان جمله بفرمانت روان Aداری تو فضل بی کران الله مولانا علی
بردار از جانم محن ما را بده فیض سخن Aاز تست کامم در دهن الله مولانا علی
تو حاکم هفت اختری هم سالکان را رهبری Aهم مؤمنان را غمخوری الله مولانا علی
احسان ز تو ارکان ز تو برهان ز تو ابدان ز توAهم روح و هم ریحان ز تو الله مولانا علی
هم انبیا گویا ز تو هم اولیا دانا ز توAهم عارفان شیدا ز تو الله مولانا علی
قیومی و هم اکرمی سلطانی و هم اعظمی Aبر جمله عالم عالمی الله مولانا علی
ملت ز تو جان یافته هم جان جانان تویی Aنقد فراوان یافته الله مولانا علی

3214 ای مرغ خوش الحان بخوان الله مولانا علی Aتسبیح خود کن بر زبان الله مولانا علی

خواهی که یابی زندگی بشتاب اندر بندگی Aتا بخشدت زیبندگی الله مولانا علی
اسمش عظیم و اعظم است غفران و فرد و عالمست Aمولا و حق آدم است الله مولانا علی
خواهی که یابی زو نشان جان در ره او برفشان Aکو جان دهست و جانستان الله مولانا علی
سبحان حی لاینام پیدا ز تو هر صبح و شام Aحج و نماز است و صیام الله مولانا علی
رازق رزق بندگان مطلوب جمله طالبان Aمأمور امر کن فکان الله مولانا علی
سلطان بی مثل و نظیر پروردگار بی وزیرAدارنده برنا و پیر الله مولانا علی
دارنده لوح و قلم پیدا کن خلق از عدم Aمیر عرب فخر عجم الله مولانا علی
سردفتر هر انجمن علامه مصر و یمن Aآن پردل دشمن فکن الله مولانا علی
مجموع قرآن مدحتش حمد و ثنا و عزتش Aنام بزرگی خدمتش الله مولانا علی
هم مومنان و مومنات وحش و طیور و هم نبات Aمقصود کل کائنات الله مولانا علی
اشجار و کوه و بحر و بر هم آسمان اندر نظرAتسبیح گویندش بغر الله مولانا علی
در بندگی می بند کمر اندر طلب میر و بسرAخوش هادی است و راهبر الله مولانا علی
گر عاشقی و راه بین غره مشو خود را ببین Aوانگه ز جان و دل گزین الله مولانا علی
ای بنده شیرین زبان از دیو گر خواهی امان Aهر دم بر آور تو ز جان الله مولانا علی
ای شمس دین جانباز جان در معانی برفشان Aتا آیدت در گوش جان الله مولانا علی
خواهی که یابی زو نشان جان در ره او برفشان Aکو جان ده است و جان ستان الله مولانا علی

3215 باز آ کنون بشنو ز من یرلی یلی یرلی یلی Aهر دم زنم تن تنن یرلی یلی یرلی یلی

من خود کیم ما کیست او یا او ز من یا من ز اوAخود زنده و باقیست او یرلی یلی یرلی یلی
از خود بکلی بگذری از آب و گل گردی بری Aاز جان و دل شو مشتری یرلی یلی یرلی یلی
غواص شو در بحر جان تا جان شوی بی آب و گل Aافسانها از دل بهل یرلی یلی یرلی یلی
اکالتا سا جمعی ما حالجا جا اوغنی Aچکسنم جلدی دهل یرلی یلی یرلی یلی
اسرارک فی لفظک الهامک فی قلبک Aنی شرقک نی غربک یرلی یلی یرلی یلی
زین لفظها گفتم بسی روشن ندارد هر کسی Aاز جمله عالم یک کسی یرلی یلی یرلی یلی
یرلا و یرلم یرللا یرلا و ترلم ترللاAحالی بخوان و دم مزن یرلی یلی یرلی یلی
آن دم که جان عاشقان گفتند قالوا ربناAحق گفت با من آن زمان یرلی یلی یرلی یلی
گر ذره ای از عشق او در کام جانت افکندAمانند بلبل صد صفت یرلی یلی یرلی یلی
ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آواز نی Aبرگو تلالا تاللا یرلی یلی یرلی یلی
زان بادهای سرمدی گفتست حق اندر کلام Aنحن تربناها بخوان یرلی یلی یرلی یلی
آن شاه شمس الدین بیا از جان جانان می بری Aگه در فنا گه در بقا یرلی یلی یرلی یلی