دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

3212 ای شاه شاهان جهان الله مولانا علی Aای نور چشم عاشقان الله مولانا علی

حمد است گفتن نام تو ای نور فرخ نام توAخورشید و مه هندوی تو الله مولانا علی
خورشید مشرق خاوری در بندگی بسته کمرAماهت غلام نیک پی الله مولانا علی
خورشید باشد ذره ای از خاکدان کوی توAدریای عمان شبنمی الله مولانا علی
موسی عمران در غمت بنشسته بد در کوه طورAداود می خواندت زبور الله مولانا علی
آدم که نور عالم است عیسی که پور مریم است Aدر کوی عشقت در هم است الله مولانا علی
داود را آهن چو موم قدرت نموده کردگارAزیرا بدل اقرار کرد الله مولانا علی
آن نور چشم انبیا احمد که بد بدر دجاAمی گفت در قرب دنی الله مولانا علی
قاضی و شیخ و محتسب دارد به دل بغض علی Aهر سه شدند از دین بری الله مولانا علی
گر مقتدای جاهلی کردست در دین جاهلی Aتو مقتدای کاملی الله مولانا علی
شاهم علی مرتضی بعدش حسن نجم سماAخوانم حسین کربلا الله مولانا علی
آن آدم آل عبا دانم علی زین العبادAهم باقر و صادق گوا الله مولانا علی
موسی کاظم هفتمین باشد امام و رهنماAگوید علی موسی الرضا الله مولانا علی
سوی تقی آی و نقی در مهر او عهدی بخوان Aبا عسکری رازی بگو الله مولانا علی
مهدی سوار آخرین بر خصم بگشاید کمین Aخارج رود زیر زمین الله مولانا علی
تخم خوارج در جهان ناچیز و ناپیدا شودAآن شاه چون پیدا شود الله مولانا علی
دیو و پری و اهرمن اولاد آدم مرد و زن Aدارند این سر در دهن الله مولانا علی
اقرار کن اظهار کن مولای رومی این سخن Aهر لحظه سر من لدن الله مولانا علی
ای شمس تبریزی بیا بر ما مکن جور و جفاAرخ را بمولانا نما الله مولانا علی

3213 ای رهنمای مومنان الله مولانا علی Aای سرپوش غیب دان الله مولانا علی

تو چشم و جان را می دهی کون و مکان را می دهی Aچشم و عیان را می دهی الله مولانا علی
داننده راز همه انجام و آغاز همه Aای قدر و اعزاز همه الله مولانا علی
هم حی و هم باقی تویی هم کوثر و ساقی تویی Aقسام و رزاقی تویی الله مولانا علی
ما جمله سرگردان تو هم واله و حیران توAگوینده برهان تو الله مولانا علی
وحش و طیور و انس و جان جمله بفرمانت روان Aداری تو فضل بی کران الله مولانا علی
بردار از جانم محن ما را بده فیض سخن Aاز تست کامم در دهن الله مولانا علی
تو حاکم هفت اختری هم سالکان را رهبری Aهم مؤمنان را غمخوری الله مولانا علی
احسان ز تو ارکان ز تو برهان ز تو ابدان ز توAهم روح و هم ریحان ز تو الله مولانا علی
هم انبیا گویا ز تو هم اولیا دانا ز توAهم عارفان شیدا ز تو الله مولانا علی
قیومی و هم اکرمی سلطانی و هم اعظمی Aبر جمله عالم عالمی الله مولانا علی
ملت ز تو جان یافته هم جان جانان تویی Aنقد فراوان یافته الله مولانا علی

3214 ای مرغ خوش الحان بخوان الله مولانا علی Aتسبیح خود کن بر زبان الله مولانا علی

خواهی که یابی زندگی بشتاب اندر بندگی Aتا بخشدت زیبندگی الله مولانا علی
اسمش عظیم و اعظم است غفران و فرد و عالمست Aمولا و حق آدم است الله مولانا علی
خواهی که یابی زو نشان جان در ره او برفشان Aکو جان دهست و جانستان الله مولانا علی
سبحان حی لاینام پیدا ز تو هر صبح و شام Aحج و نماز است و صیام الله مولانا علی
رازق رزق بندگان مطلوب جمله طالبان Aمأمور امر کن فکان الله مولانا علی
سلطان بی مثل و نظیر پروردگار بی وزیرAدارنده برنا و پیر الله مولانا علی
دارنده لوح و قلم پیدا کن خلق از عدم Aمیر عرب فخر عجم الله مولانا علی
سردفتر هر انجمن علامه مصر و یمن Aآن پردل دشمن فکن الله مولانا علی
مجموع قرآن مدحتش حمد و ثنا و عزتش Aنام بزرگی خدمتش الله مولانا علی
هم مومنان و مومنات وحش و طیور و هم نبات Aمقصود کل کائنات الله مولانا علی
اشجار و کوه و بحر و بر هم آسمان اندر نظرAتسبیح گویندش بغر الله مولانا علی
در بندگی می بند کمر اندر طلب میر و بسرAخوش هادی است و راهبر الله مولانا علی
گر عاشقی و راه بین غره مشو خود را ببین Aوانگه ز جان و دل گزین الله مولانا علی
ای بنده شیرین زبان از دیو گر خواهی امان Aهر دم بر آور تو ز جان الله مولانا علی
ای شمس دین جانباز جان در معانی برفشان Aتا آیدت در گوش جان الله مولانا علی
خواهی که یابی زو نشان جان در ره او برفشان Aکو جان ده است و جان ستان الله مولانا علی