دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

2899 بار دیگر عزم رفتن کرده ای Aبار دیگر دل چو آهن کرده ای

نی چراغ عشرت ما را مکش Aدر چراغ ما تو روغن کرده ای
الله الله کاین جهان از روی خودAپرگل و نسرین و سوسن کرده ای
الله الله تا نگوید دشمنی Aدوستی و کار دشمن کرده ای
الله الله بندگان را جمع دارAای که عالم را تو روشن کرده ای
بار دیگر تو به یک سو می نهی Aعشقبازی ها که با من کرده ای
الله الله کز نثار آستین Aنفس بد را پاکدامن کرده ای
کان زرکوبان صلاح الدین که توAهمچو مه از سیم خرمن کرده ای

2900 بوی مشکی در جهان افکنده ای Aمشک را در لامکان افکنده ای

صد هزاران غلغله زین بوی مشک Aدر زمین و آسمان افکنده ای
از شعاع نور و نار خویشتن Aآتشی در عقل و جان افکنده ای
از کمال لعل جان افزای خویش Aشورشی در بحر و کان افکنده ای
تو نهادی قاعده عاشق کشی Aدر دل عاشق کشان افکنده ای
صد هزاران روح رومی روی راAدر میان زنگیان افکنده ای
با یقین پاکشان بسرشته ای Aچونشان اندر گمان افکنده ای
چون به دست خویششان کردی خمیرAچونشان در قید نان افکنده ای
هم شکار و هم شکاری گیر راAزیر این دام گران افکنده ای
پردلان را همچو دل بشکسته ای Aبی دلان را در فغان افکنده ای
جان سلطان زادگان را بنده وارAپیش عقل پاسبان افکنده ای

حرف یاء 2901 تا 3000