دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

ترکبن طبقا عن طبق مولائی - انت کالروح و نحن لک کالاعض آء

کیف یبقی فطنا، من نزل العشق به - کیف یروی کبد ذاب من استسقاء
کم خلقنا و نقضنا لک، لا عهد لنا - خدعة ان ضمن المفلس للایفاء
طاب ما ادبنی دهری بالضر ولم - یغن عنی ادب یصرف عنی دائی
عشقت جملة اجزاء وجودی قمرا - عاینته سحرا من افق الالاء
لا تواخذ فلکا حق اذا فارقه - قمر مثلک یا محترق الضواء
قلة الصبر و الا انا فی المدح مسی - هل یجوز شبه الشی بلا اشیاء
یشعر العاشق و هو عجم فی عجم - فیک وارتج لسان العرب العرباء
غلب الفرد علی الشفع بلی واتحدا - ان تثنی شبح فی نظر الحولاء

اسفا لقلبی یوما هجرالحبیب داری - و تحرقت ضلوعی و جوانحی بناری

و سعادة لیوم نظرالسعود فینا - نزل السهیل سهلا و اقام فی جواری
فدخلت لج بحر بطرا بما اتانی - فغرقت فیه لکن نظرالحبیب جاری
فتحت عیون قلبی فرایت الف بحر - و مراکبا علیها بهوی الهوا سواری
تبریز حض فضلا و ترابه کمالا - بشعاع نور صدر هو افضل الکبار
تبریز اشفعی لی بشفاعة الی من - زعقات وجد قلبی لحقتة بالتواری
و لاجل سو حالی بتواضعی لدیه - و تعرضی هوانی بهواه والصغار
و تقول لا تقطع کبدا رهین شوق - برجاک ما یرجی و یذوب بالبواری
و تتوب من ذنوبی و تجاسری علیه - و لیه عود قلبی و نهایة الفرار
لمعات شمس دین هو سیدی حقیقا - هی اصل اصل روحی و وراء هاعواری
جمع الاله شملا قطعته شقوة لی - فهو الکبیر یعفو لجنایة العصاری

این طریق دارهم یا سندی و سیدی - اهد الی وصالهم، ذبت من التباعد

ای که به قصد نیمشب بسته نقاب آمدی - آن همه حسن و نیکوی نست مناسب بدی
یافاتی فدیتکم فی امل اتیتکم - قد قطعت وسایلی حیلة قول حاسد
جان شهان و حاجبان! چشم و چراغ طالبان - بی تو ز جان و جا شدم، تو ز برم کجا شدی؟
یا ملک الا یا من، یا شرف الاماکن - جاتک کی تعیذنی، سطوة کل معتدی
یار سرور و دولتم، خواجه ی هر سعادتم - لیک تو با همه جفا خوشتر ازین همه بدی
رحمتکم محیطة، رافتکم بسیطة - سادتنا، تقبلو توبة کل عابد
مست میی نمی شوم، جز ز شراب اولین - ده قدحی، چه کم شود از خم فضل ایزدی؟
طلعتکم بدورنا، بهجتنا و نورنا - ظل خیال طیفکم دولة کل ماجد
ای دل خسته هان و هان، تا نرمی ز سرخوشان - پا نکشی ز عاشقان، ورنه جهود و مرتدی
قبلتنا خیالهم لذتنا دلالهم - یا سندی، جمالهم فتنة کل زاهد
قدر وصالشان بدان یاد کن، آنک پیش ازین - همچو زنان تعزیت بر سر و رو همی زدی
خادعنی و غرنی، هیجنی و جرنی - نور هلال وصلکم من افق مشید
ای دل مست جست وجو، صورت عشق را بگو - بر دو جهان خروج کن، هرچه کنی مویدی