دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

باز آ کنون بشنو ز من یرلی یلی یرلی یلی - هر دم زنم تن تنن یرلی یلی یرلی یلی

من خود کیم ما کیست او یا او ز من یا من ز او - خود زنده و باقیست او یرلی یلی یرلی یلی
از خود بکلی بگذری از آب و گل گردی بری - از جان و دل شو مشتری یرلی یلی یرلی یلی
غواص شو در بحر جان تا جان شوی بی آب و گل - افسانها از دل بهل یرلی یلی یرلی یلی
اکالتا سا جمعی ما حالجا جا اوغنی - چکسنم جلدی دهل یرلی یلی یرلی یلی
اسرارک فی لفظک الهامک فی قلبک - نی شرقک نی غربک یرلی یلی یرلی یلی
زین لفظها گفتم بسی روشن ندارد هر کسی - از جمله عالم یک کسی یرلی یلی یرلی یلی
یرلا و یرلم یرللا یرلا و ترلم ترللا - حالی بخوان و دم مزن یرلی یلی یرلی یلی
آن دم که جان عاشقان گفتند قالوا ربنا - حق گفت با من آن زمان یرلی یلی یرلی یلی
گر ذره ای از عشق او در کام جانت افکند - مانند بلبل صد صفت یرلی یلی یرلی یلی
ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آواز نی - برگو تلالا تاللا یرلی یلی یرلی یلی
زان بادهای سرمدی گفتست حق اندر کلام - نحن تربناها بخوان یرلی یلی یرلی یلی
آن شاه شمس الدین بیا از جان جانان می بری - گه در فنا گه در بقا یرلی یلی یرلی یلی

ساقی بنوش آن جام می یرلی یلی یرلی یلی - مطرب بگو بآواز نی یرلی یلی یرلی یلی

باد صبا برخاسته روی زمین آراسته - بلبل چمن پیراسته یرلی یلی یرلی یلی
نو نو عروسان چمن چون ورد و ریحان و سمن - بنواخته در تن تنن یرلی یلی یرلی یلی
آمد صبوح روضه وش در وقت دار و گیر و کش - چون مطرب نغمات خوش یرلی یلی یرلی یلی
می گفت او در سر کنون در ارغوان و ارغنون - چون سر رمز کاف و نون یرلی یلی یرلی یلی
آمد ریاض گلستان تا وقت عیش دوستان - سازد چو روضه بوستان یرلی یلی یرلی یلی
ای ساقی شیرین نفس رندان مرا از پیش و پس - تا نغمه سازد چون جرس یرلی یلی یرلی یلی
تن تن تنن تن تن تنن می گوی چون مرغ چمن - با چون اویس اندر قرن یرلی یلی یرلی یلی
آدم رفیق راه دین از عالم علم الیقین - بیرون کن از سر کبر و کین یرلی یلی یرلی یلی
برخیز و رندی ره سپر با عارف حق ره سپر - کین راه می آید به سر یرلی یلی یرلی یلی
بستان ز ساقی جام می یک دو قدح آور ز پی - تا بگذری از کل شی یرلی یلی یرلی یلی
گر طالب آیی پاک را طی کن بساط خاک را - بر هم زن این افلاک را یرلی یلی یرلی یلی
پیمانه در کش صبحدم فارغ شو از شادی و غم - بر بام رندی زن علم یرلی یلی یرلی یلی
چون شمس دین از ملک دین آزاد شو از کبر و کین - با شمس تبریزی نشین یرلی یلی یرلی یلی

شاد آمدی شاد آمدی ناگه ز در باز آمدی - بنشین و خوش بنشین و خوش چون محرم راز آمدی

خوش بینمت خوش بینمت ماه پری وش بینمت - حوری مگر حوری مگر با شیوه ناز آمدی
زاری کنان زاری کنان پیش رخ تو بیدلان - چون بلبل و گل ناگهان با برگ و با ساز آمدی
سرو روان سرو روان بر جویبار عاشقان - ای دولت و بخت جوان بس خوب و دمساز آمدی
با ما خوش آ با ما خوش آ پیش من آ پیش من آ - هم شوخ و شنگ و دلربا خانه برانداز آمدی
صبری بکن صبری بکن یا جامه صبری بده - چون یوسف مصری دگر با قدر و اعزاز آمدی
آوازها آوازها از تو به عالم شد روان - ای شمس تبریزی ز من هم تو بآواز آمدی