دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

ای مرغ خوش الحان بخوان الله مولانا علی - تسبیح خود کن بر زبان الله مولانا علی

خواهی که یابی زندگی بشتاب اندر بندگی - تا بخشدت زیبندگی الله مولانا علی
اسمش عظیم و اعظم است غفران و فرد و عالمست - مولا و حق آدم است الله مولانا علی
خواهی که یابی زو نشان جان در ره او برفشان - کو جان دهست و جانستان الله مولانا علی
سبحان حی لاینام پیدا ز تو هر صبح و شام - حج و نماز است و صیام الله مولانا علی
رازق رزق بندگان مطلوب جمله طالبان - مأمور امر کن فکان الله مولانا علی
سلطان بی مثل و نظیر پروردگار بی وزیر - دارنده برنا و پیر الله مولانا علی
دارنده لوح و قلم پیدا کن خلق از عدم - میر عرب فخر عجم الله مولانا علی
سردفتر هر انجمن علامه مصر و یمن - آن پردل دشمن فکن الله مولانا علی
مجموع قرآن مدحتش حمد و ثنا و عزتش - نام بزرگی خدمتش الله مولانا علی
هم مومنان و مومنات وحش و طیور و هم نبات - مقصود کل کائنات الله مولانا علی
اشجار و کوه و بحر و بر هم آسمان اندر نظر - تسبیح گویندش بغر الله مولانا علی
در بندگی می بند کمر اندر طلب میر و بسر - خوش هادی است و راهبر الله مولانا علی
گر عاشقی و راه بین غره مشو خود را ببین - وانگه ز جان و دل گزین الله مولانا علی
ای بنده شیرین زبان از دیو گر خواهی امان - هر دم بر آور تو ز جان الله مولانا علی
ای شمس دین جانباز جان در معانی برفشان - تا آیدت در گوش جان الله مولانا علی
خواهی که یابی زو نشان جان در ره او برفشان - کو جان ده است و جان ستان الله مولانا علی

باز آ کنون بشنو ز من یرلی یلی یرلی یلی - هر دم زنم تن تنن یرلی یلی یرلی یلی

من خود کیم ما کیست او یا او ز من یا من ز او - خود زنده و باقیست او یرلی یلی یرلی یلی
از خود بکلی بگذری از آب و گل گردی بری - از جان و دل شو مشتری یرلی یلی یرلی یلی
غواص شو در بحر جان تا جان شوی بی آب و گل - افسانها از دل بهل یرلی یلی یرلی یلی
اکالتا سا جمعی ما حالجا جا اوغنی - چکسنم جلدی دهل یرلی یلی یرلی یلی
اسرارک فی لفظک الهامک فی قلبک - نی شرقک نی غربک یرلی یلی یرلی یلی
زین لفظها گفتم بسی روشن ندارد هر کسی - از جمله عالم یک کسی یرلی یلی یرلی یلی
یرلا و یرلم یرللا یرلا و ترلم ترللا - حالی بخوان و دم مزن یرلی یلی یرلی یلی
آن دم که جان عاشقان گفتند قالوا ربنا - حق گفت با من آن زمان یرلی یلی یرلی یلی
گر ذره ای از عشق او در کام جانت افکند - مانند بلبل صد صفت یرلی یلی یرلی یلی
ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آواز نی - برگو تلالا تاللا یرلی یلی یرلی یلی
زان بادهای سرمدی گفتست حق اندر کلام - نحن تربناها بخوان یرلی یلی یرلی یلی
آن شاه شمس الدین بیا از جان جانان می بری - گه در فنا گه در بقا یرلی یلی یرلی یلی

ساقی بنوش آن جام می یرلی یلی یرلی یلی - مطرب بگو بآواز نی یرلی یلی یرلی یلی

باد صبا برخاسته روی زمین آراسته - بلبل چمن پیراسته یرلی یلی یرلی یلی
نو نو عروسان چمن چون ورد و ریحان و سمن - بنواخته در تن تنن یرلی یلی یرلی یلی
آمد صبوح روضه وش در وقت دار و گیر و کش - چون مطرب نغمات خوش یرلی یلی یرلی یلی
می گفت او در سر کنون در ارغوان و ارغنون - چون سر رمز کاف و نون یرلی یلی یرلی یلی
آمد ریاض گلستان تا وقت عیش دوستان - سازد چو روضه بوستان یرلی یلی یرلی یلی
ای ساقی شیرین نفس رندان مرا از پیش و پس - تا نغمه سازد چون جرس یرلی یلی یرلی یلی
تن تن تنن تن تن تنن می گوی چون مرغ چمن - با چون اویس اندر قرن یرلی یلی یرلی یلی
آدم رفیق راه دین از عالم علم الیقین - بیرون کن از سر کبر و کین یرلی یلی یرلی یلی
برخیز و رندی ره سپر با عارف حق ره سپر - کین راه می آید به سر یرلی یلی یرلی یلی
بستان ز ساقی جام می یک دو قدح آور ز پی - تا بگذری از کل شی یرلی یلی یرلی یلی
گر طالب آیی پاک را طی کن بساط خاک را - بر هم زن این افلاک را یرلی یلی یرلی یلی
پیمانه در کش صبحدم فارغ شو از شادی و غم - بر بام رندی زن علم یرلی یلی یرلی یلی
چون شمس دین از ملک دین آزاد شو از کبر و کین - با شمس تبریزی نشین یرلی یلی یرلی یلی