حکایتها و هدایتها در آثار استاد شهید آیةالله مرتضی مطهری

نویسنده : محمّد جواد صاحبی

عفو در وقت قدرت

شخصی یهودی آمد خدمت رسول اکرم صلی اللَّه علیه و آله و مدعی شد که من از شما طلبکارم و الآن در همین کوچه بایستی طلب مرا بدهی.
پیغمبر فرمودند: اولاً که شما از من طلبکار نیستی و ثانیاً اجازه بده که من بروم منزل و پول برای شما بیاورم زیرا پولی همراه من نیست. یهودی گفت: یک قدم هم نمی گذارم از اینجا بردارید هرچه پیامبر با او نرمش نشان دادند او بیشتر خشونت نشان داد با آنجمله که عبا و ردای پیامبر صلی اللَّه علیه و آله را گرفت و به دور گردن حضرت پیچیده و آنقدر کشید که اثر قرمزی در گردن مبارک پیامبر به جای ماند.
حضرت که قبل از اینکه عازم مسجد ترای اقامه نماز جماعت بودند با این پیشامد تأخیر کردند. مسلمین دیدند حضرت نیامدند و وقت گذشت آمدند مشاهده کردند که یک نفر یهودی جلوی رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله را گرفته است و آن حضرت را اذیّت می کند.
مسلمین خواستند یهودی را کنار بزنند و یا احتمالا کتک کاری کنند.
حضرت فرمود: نه من خودم می دانم با رفیقم چه بکنم شما کاری نداشته باشید، آنقدر نرمش نشان داد که یهودی همانجا گفت: اشهد ان لا اله الا اللَّه و اشهد انک رسول اللَّه. شما با چنین قدرتی که دارید این همه تحمل می کنید! و این، تحمل یک انسان عادی نیست و مسلما از جانب خداوند مبعوث شده اید.(30)

اعلام خطر

سالهای اوّل بعثت بود پیامبر صلی اللَّه علیه و آله به دامنه کوه صفا تشریف آوردند و ایستادند و فریاد کشیدند و اعلام خطر کردند.
مردم جمع شدند که ببینند چیست و چه خبر است.
پیامبر صلی اللَّه علیه و آله اوّل از مردم تصدیق خواستند که ای مردم! مرا در میان خود چگونه شناخته اید؟
همه گفتند: تو را امین و راستگو یافته ایم.
فرمود: اگر من الآن به شما اعلام خطر کنم که در پشت این کوهها دشمن با لشکر جرار آمده است و می خواهد بر شما هجوم آورد آیا سخن مرا باور می کنید؟
گفتند: البته که باور می کنیم.
پس از آنکه این گواهی را از مردم گرفتند فرمودند:
انی نذیر لکم یدی عذاب شدید. من به شما اعلام خطر می کنم که این راهی که شما می روید دنباله اش عذاب شدید الهی است در دنیا و آخرت، و پیامبر آمده است تا انسانها را به سوی پروردگار خویش دعوت کند.(31)

با مردگان سخن می گوید!

در جمگ بدر پس از فتح مسلمین و کشته شدن گروهی از سران و مستکبران قریش و انداختن آنها در یک چاه در حوالی بدر، رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله سر به درون چاه برد و به آنها رو کرد و گفت:
ما آنچه را خداوند به ما وعده داده بود محقق یافتیم آیا شما نیز وعده های راست خدا را به درستی دریافتید؟
بعضی از اصحاب گفتند: یا رسول اللَّه شما با کشته شدگان و مردگان سخن می گوئید؟!
مگر اینها سخن شما را درک می کنند؟ فرمود: آنها هم اکنون از شما شنواترند.
از این حدیث و امثال آن استفاده می شود که با آنکه با مرگ میان جسم و جان جدائی واقع می شود، روح، علاقه خود را با بدن که سالها با او متحد بوده و زیست کرده به کلی قطع نمی کند.(32)