مجموعه شمیم عرش زائران

پژوهشکده تزکیه اخلاقی امام علی علیه‏السلام

زیارت زائر حیران

مرحوم آیةاللَّه شیخ مرتضی حائری رحمةاللَّه به نقل از عابد زاهد آقای روحی فرمود:
روزگاری به قصد زیارت مشهد از یزد به راه افتادیم. در میانه راه، مسیر را گم کرده و وارد بیابانی شدیم که تا کیلومترها از آب و آبادانی خبری نبود. کاروان ما حیران و ناراحت نمی دانستند به کدام طرف باید بروند. شب هنگام، وقتی شب از نیمه گذشت، ناگاه در آن بیابان بی آب و علف، کسی به نزدمان آمده و راهی را نشان داد، که در مسیر آن جاده هیچ روستا و یا آبادی وجود نداشت. ما نیز به سوی آن مسیر راه افتادیم، لحظاتی بعد پس از پیمودن اندک مسافتی ناگهان خود را در منزل بعدی یافتیم!(6)

زیارت زائر پیر

آیةاللَّه مصلحی روزی فرمود:
روزگاری با پدرم حضرت آیةاللَّه العظمی اراکی رحمةاللَّه به عراق رفته تا ضمن ملاقات با بزرگان آن روزگار حوزوات دینی نجف و کربلا، به وظیفه دینی خویش جهت تشرّف به مشاهد مشرّفه عمل کنیم. در اوّلین روزی که با پدرم به حرم حضرت علی رحمةاللَّه در نجف تشرّف یافتیم، او در مدّت زمان بسیار طولانی، به احترام زیارت حضرت ایستاد، در آن مدّت حدود یک ساعت تمام با حالت گریه، زیارت جامعه را خواند. این رفتار مؤدبانه، آن هم با حالت کهولت برای همه ما و از جمله مرحوم آیةاللَّه حاج آقا مصطفی خمینی رحمةاللَّه(7)بسیار تعجب آمیز بود.(8)

زیارت آب رسان

جناب حجةالاسلام محمد علی شاه آبادی فرمود:
با بزرگی از بزرگان حوزه رفاقت داشتم. او هر بار که مرا می دید، بسیار بر خواندن زیارت عاشورا اصرار می ورزید.
روزی ضمن توصیه گفت: چندی قبل که از خواندن زیارت عاشورا فراغت یافتم، ناگهان از گوشه طاقچه اتاق، آبی روان جاری شد که از آن آب وضو ساختم!(9)