مجموعه شمیم عرش زائران

پژوهشکده تزکیه اخلاقی امام علی علیه‏السلام

زیارت حق نما

مرحوم آیةاللَّه شیخ مرتضی حائری (ره)(2) به نقل از مرحوم والدشان فرمود: در ایّامی که در شهر سامراء مشغول تحصیل بودم بیماری واگیردار و کشنده ای در شهر شایع شد بسیاری به بیماری فوق از دنیا رفتند. روزی برای مباحثه خصوصی با مرحوم میرزا علی آقا - فزرند صالح میراز محمد حسن شیرازی بزرگ رحمةاللَّه(3) - به حجره اش در بالاخانه ای رفته بودم، در همان هنگام میرزای شیرازی دوم رحمةاللَّه - میرزا محمد تقی شیرازی رحمةاللَّه - نیز در بالاخانه حضور داشت و مرحوم آیه اللَّه سید محمد فشارکی رحمةاللَّه وقتی صدای میرزای دوم رحمةاللَّه را از بالاخانه شنید، به احترام دوست و هم مباحثه ای پراستعداد، عالم و متقی اش به طبقه بالا آمد. دقایقی چند میان آن دو نگذشته بود، که ناگهان مرحوم سید محمد فشارکی رحمةاللَّه رو به میرزای شیرازی دوم رحمةاللَّه کرده و چنین فرمود: آقای میرزا! مرا مجتهد می دانی؟
میرزا محمد تقی رحمةاللَّه فرمود: آری! شما را مجتهد می دانم.
سید فشارکی رحمةاللَّه مجدداً پرسید: مرا عادل می دانی؟
میرزا رحمةاللَّه فرمود: بلی شما را عادل می دانم.
سید رحمةاللَّه مجدداً پرسید: حکم مجتهد عادل را نافذ می دانی؟
میرزا رحمةاللَّه فرمود: اطلاق آن محل منع است!؟
مرحوم سید رحمةاللَّه فرمود: من بر تمام مردان و زنان شیعه سامرایی حکم می کنم که زیارت عاشورا را خوانده و ثواب آن را به روح جناب نرجس خاتون - مادر حضرت بقیةاللَّه امام عصر عجل اللَّه تعالی فرجه الشریف - هدیه نموده تا آن بانوی بزرگ با شفاعت آنان را در نزد حضرت ولی عصر و آن امام همام نیز نیز شفاعت آنان را نزد خداوند نماید.(4) من ضامن می شوم که هر کس این عمل را انجام دهد، مبتلا به بیماری وبا نگردد!
این حکم مرحوم سید فشارکی رحمةاللَّه به سرعت میان شیعیان و حتی سنّیان متعصب شهر سامراء پخش شد، پس همه شیعیان به حکم وظیفه دینی خویش به انجام آن زیارت عمل کردند.
عمل شیعیان به حکم مرحوم سید فشارکی رحمةاللَّه سبب شد که هیچیک از شیعیان به مرض وبا مبتلا نشده و هیچ کس نیز در آن ایّام بجز پیرمردی پاره دوز - که معلوم نشد که آیا زیارت را خوانده یا نه و آیا از مرض وبا مرده یا نه؟ - از دنیا نرفت!
این تأثیر معنوی جسمانی زیارت عاشورا به قدری شایع شد که سنیّان متعصب سامراء از خجالت، مردگان خویش را شبانه دفن کرده، آنگاه به حرم مطهّر امام هادی و عسکری علیهاالسلام آمده و چنین سلام می گفتند: انّا نسلّم علیک مثل ما یسلم علیک الشیعه!(5)

زیارت زائر حیران

مرحوم آیةاللَّه شیخ مرتضی حائری رحمةاللَّه به نقل از عابد زاهد آقای روحی فرمود:
روزگاری به قصد زیارت مشهد از یزد به راه افتادیم. در میانه راه، مسیر را گم کرده و وارد بیابانی شدیم که تا کیلومترها از آب و آبادانی خبری نبود. کاروان ما حیران و ناراحت نمی دانستند به کدام طرف باید بروند. شب هنگام، وقتی شب از نیمه گذشت، ناگاه در آن بیابان بی آب و علف، کسی به نزدمان آمده و راهی را نشان داد، که در مسیر آن جاده هیچ روستا و یا آبادی وجود نداشت. ما نیز به سوی آن مسیر راه افتادیم، لحظاتی بعد پس از پیمودن اندک مسافتی ناگهان خود را در منزل بعدی یافتیم!(6)

زیارت زائر پیر

آیةاللَّه مصلحی روزی فرمود:
روزگاری با پدرم حضرت آیةاللَّه العظمی اراکی رحمةاللَّه به عراق رفته تا ضمن ملاقات با بزرگان آن روزگار حوزوات دینی نجف و کربلا، به وظیفه دینی خویش جهت تشرّف به مشاهد مشرّفه عمل کنیم. در اوّلین روزی که با پدرم به حرم حضرت علی رحمةاللَّه در نجف تشرّف یافتیم، او در مدّت زمان بسیار طولانی، به احترام زیارت حضرت ایستاد، در آن مدّت حدود یک ساعت تمام با حالت گریه، زیارت جامعه را خواند. این رفتار مؤدبانه، آن هم با حالت کهولت برای همه ما و از جمله مرحوم آیةاللَّه حاج آقا مصطفی خمینی رحمةاللَّه(7)بسیار تعجب آمیز بود.(8)