امیرمؤمنان علی (علیه السلام) از دیدگاه شخصیت های برجسته

سید حجت موسوی خوئی‏

فضایل در حد کمال

جمعت فی صفاتک الاضداد - فلهذا عزت لک الانداد
اضداد در تو یک جا جمع شده اند.
زاهد حاکم حلیم شجاع - ناسک فاتک فقیر جواد
هم حلیمی در نهایت درجه حلم و (هم) شجاعی در نهایت درجه شجاعت؛ خون ریزی در نهایت درجه خون ریزی - در جایی که باید خون کثیفی را ریخت - و عابد هستی در منتها درجه عبادت؛ فقیری و جواد! نداری و بخشنده هستی، نداری و آن چه به دستت می آید می بخشی.
خلق یخجل النسیم من العطف - و بأس یذوب منه الجماد
در یک جا اخلاق تو آن چنان لطیف و رقیق و آن چنان نازک است که نسیم از لطافت این اخلاق، شرمسار است، و آن چنان شجاعت و تهاجم و روح مجاهده ای داری که سنگ ها و جمادات و فلزات در برابر آن، آب می شوند. روح تو آن نسیم لطیف است یا این قدرت و صلابت و قوت؟ تو چگونه موجودی هستی(225)؟!
صفی الدین حلی

ثبات شخصیت علی (علیه السلام)

علی (علیه السلام) فلسفه کارل مارکس را نقص کرد، برای این که علی (علیه السلام) در کوخ همان جور زندگی می کرد که در کاخ، و در کاخ همان طور زندگی می کرد که در کوخ (مقصود کاخ واقعی نیست)؛ یعنی علی (علیه السلام) در پست عملگی همان طور فکر می کند که در پست خلافت(226).
علی الوردی

ریاست فدای سنت

امام علی (علیه السلام) تنها کسی است که خلافت (حکومت) را فدا کرد(227) تا سنت محمدی را که پسر عمویش و برادرش محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله آورده بود، حفظ کند(228)
دکتر محمد تیجانی سماوی