هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

995- القاء عزت نفس به فقیر و قدر دانی از مردم

روزی مردم نزد امیرالمؤمنین (علیه السلام) آمد عرض کرد: یا اباالحسن! من نیازمندی حضرت فرمود: نیازت را بر روی زمین بنویس، او نوشت من فقیرم؛ علی (علیه السلام) به قنبر فرمود: ای قنبر دو جامه به او بده و آن مرد به سرودن اشعاری در وصف علی (علیه السلام) پرداخت علی (علیه السلام) به قنبر فرمود: صد دینار طلا به او بدهند، عرض کردند یا علی! او را توانگر ساختی، حضرت فرمود: من از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که می فرمود: از مردم قدردانی کنید: سپس علی (علیه السلام) فرمود: (من از مردمی در تعجب و شگفتم که با پول خود بنده ها و کنیزانی می خرند امام مردم را (فقیران) با احسان خود نمی خرند)(1181).

996- مفسر قرآن

غزالی نقل می کند که امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: اگر خداوند و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مرا اذن و اجازه دهند به اندازه بار چهل شتر الف سوره فاتح الکتاب را شرح می نمایم. سپس می گوید: و هذه الکثرة ص السعة و الافتتاح فی العلم لا یکون الا یکون الا لدنیا سماویا الهیا.(1182) یعنی: این وسعت مطالب و گشودن باب علم نیست مگر علمی الهی و آسمانی و باطنی و خدادادی (این علم اکتسابی نیست خدادادی است)... لذا در جایی دیگر حضرتش می فرماید:
سلونی عن القرآن اخبرکم عن آیاته فمن نزلت و این نزلت یعنی؛ راجع به قرآن از من بپرسید هر آینه شما را آگاه می کنم که آیات آن درباره چه کسی و در کجا نازل شده است.(1183)
امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در جواب سؤال رهبانی از وجه الله فرموده است: فهذا الوجود کله وجه الله، ثم قرأ:
فاینما تو لو فثم وجه الله.(1184) پس این وجود همه وجه الله است سپس آیه شریف را قرائت کرد: پس به هر طرف که رو کنی همان سمت خداست.

997- سفارش به امام حسن (علیه السلام)

روزی دو کودک خطی را نوشته سپس خدمت امام حسن (علیه السلام) آوردند و او را حکم خود قرار دادند تا آن حضرت قضاوت کند که کدام خط نیکوتر است در آن هنگام علی (علیه السلام) چشم به وی دوخت و فرمود:
یا بنی انظر کیف تحکم فان هذا حکم و الله سالم عنه یوم القیامة؛ یعنی: ای پسرم! دقت کن چگونه قضاوت می کنی؟ بی گمان این یک قضاوت است خداوند روز قیامت از آن، تو را مورد سؤال قرار خواهد داد.(1185)