هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

993- رفتارهای اجتماعی

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) فرمود: هر کس خود را در معرض تهمت قرار دهد، کسی را که به او بد گمان شود سرزن نکند. و هر که را از خود را پنهان دارد، اختیار آنرا خود او دارد (نه کس دیگر) و هر صحبتی که از دو نفر تجاوز کرد شایع می گردد، به برادر خود تا زمانی که بدی از او ندیدی خوشبین باش...
سخن برادر خود را بد تفسیر مکن تا جایی که حمل بر خوبی آن ممکن است، بر تو باد به دوستی با برادران راستگو و درست کار... با کسانی مشورت کن که از خدا می ترسند و آنها را تا آنجا که تقوا دارند دوست بدار...(1179)

994- مناجات علی (علیه السلام) در سجده نمازها

اصبغ بن نباته می گوید: امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در سجودش به خداوند باری تعالی عرض می کرد:
( انا جیک یا سیدی کما یناجی العبد الذلیل مولاه و اطلب الیک طلب من یعلم انک تعطی و لا ینقص مما عندک شی و استغفرک استغفار من یعلم انه لا یغفر الذنوب الا انت و اتوکل علیک، توکل من یعلم انک علی کل شی قدیر؛ یعنی: ای آقایم با تو راز و نیاز می کنم، بنده ای ذلیل با مولای خود راز خود خود می گوید، و از تو می خواهد مثل کسی که می داند تو عطا می کنی و از آنچه نزد تو است کم نیاید، و از تو آمرزش می جویم، مانند کسی جز تو گناه را نیامرزد و به تو توکل دارم مانند کسی که می داند تو بر همه چیز توانایی)(1180)

995- القاء عزت نفس به فقیر و قدر دانی از مردم

روزی مردم نزد امیرالمؤمنین (علیه السلام) آمد عرض کرد: یا اباالحسن! من نیازمندی حضرت فرمود: نیازت را بر روی زمین بنویس، او نوشت من فقیرم؛ علی (علیه السلام) به قنبر فرمود: ای قنبر دو جامه به او بده و آن مرد به سرودن اشعاری در وصف علی (علیه السلام) پرداخت علی (علیه السلام) به قنبر فرمود: صد دینار طلا به او بدهند، عرض کردند یا علی! او را توانگر ساختی، حضرت فرمود: من از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که می فرمود: از مردم قدردانی کنید: سپس علی (علیه السلام) فرمود: (من از مردمی در تعجب و شگفتم که با پول خود بنده ها و کنیزانی می خرند امام مردم را (فقیران) با احسان خود نمی خرند)(1181).