هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

984- فرق بهشت و مسجد

حضرت امیرمؤمنان علی (علیه السلام) می فرماید: نشستن در مسجد برای من از نشستن در بهشت محبوب تر و بهتر است، زیرا با نشستن در بهشت به خواسته خودم نائل شده ام ولی با نشستن در مسجد به خواست خداوند نائل می شوم.(1166)
و در روایتی از امام صادق (علیه السلام) است که، هر موقع برای حضرت امیرمؤمنان (علیه السلام) کار مهمی پیش می آمد به نماز خواندن پناه می برد، سپس این آیه را تلاوت کردند: واستعینو بالصبر و الصلاء(1167) و نیز فرمودند: هر یک از شما که با اندوهی از اندوههای دنیا مواجه شد وضو بگیرید و به مسجد برود و دو رکعت نماز بخوانید و ربع اندوه و شدائد خود را از خدا بخواهید آیا نشنیده اید که خداوند فرمود: واستعینو بالصبر والصلاة. (1168)

985- معجزه ای از امام علی (علیه السلام)

امیرمؤمنان علی (علیه السلام) چند دائی در بنی مخزوم داشت، جوانی از آن قبیله نزد امام علی (علیه السلام) آمد و عرض کرد: دائی جان برادرم از دنیا رفت و من در مرگ او بسیار ناراحتم.
امام علی (علیه السلام) فرمود: آیا می خواهی او را ببینی؟ او گفت: آری؛ امام علی (علیه السلام) فرمود: قبرش را به من نشان بده.
آنگاه امام علی (علیه السلام) با آن شخص بیرون آمد در حالی که آن حضرت پارچه برد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را به کمر بسته بود، وقتی که به کنار قبر رسید لبهایش به هم می خورد آنگاه با پای خود به قبر او زد، او از قبر بیرون آمد در حالی که به زبان عجمی سخن می گفت:
حضرت علی (علیه السلام) به او فرمود: مگر وقتی که تو از دنیا رفتی عرب نبودی؟ او عرض کرد: چرا ولی ما به روش فلان و فلان مردیم از این رو زبانمان تغییر کرد.(1169)

986- دوستان خدا کیانند؟

ابن عباس می گوید: روزی از علی بن ابیطالب (علیه السلام) درباره دوستان خدا که در آیه الا ان اولیاء لا خوف علیهم و لا هم یحزنون؛ بدانید که به راستی دوستان خدا نه بیمی دارند و نه اندوهگین می شوند (1170) به آن اشاره شده، سؤال شد؟ حضرت در پاسخ فرمودند:
قام اخلصو الله فی عبادته، و نظروا الی باطن الدنیا حین نظر الناس الی ظاهرها...؛ آنان مردمی هستند که خدا را از روی اخلاص پرستش می کنند و هنگامی که مردم به ظاهر دنیا می نگرند آنان به باطن و درون آن می نگرند و در همان حال که مردم فریب خوش های زودگذر دنیا را خورده اند، آنها آینده آن را به خوبی می دانند. از این رو آنها از آنچه که می دانند و خبر دارند، دست از آن می کشند، و آن (امیالی) را که می دانند بزودی آنان را (دل و قلب) می میراند، می کشند.(1171)