هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

982- علم و دانش

روزی شخصی از علی (علیه السلام) در مورد علم و دانش پرسش کرد حضرت فرمود:
علم چهار کله است الف) به قدر احتیاج خود به خداوند، او را عبادت کنی. ب)به قدر طاقت و صبر خود در سوختن آتش جهنم گناه کنی. ج) به اندازه عمرت در دنیا برای دنیا کار کنی. د) و به مقدار بقایت در آخرت توشه تهیه نمایی. (1164)

983- سخن بیهوده

روزی علی (علیه السلام) مردی را دید که دهان به سخنان بیهوده گشوده و از پرگوئی و بیهوده گوئی، زبان خود را در کام نمی گیرد، حضرت به او فرمود: ای شخص به راستی که تو با اعمالت؛ نامه ای را بوسیله دو فرشته حافظ خود دیکته می کنی (و هر آنچه می کنی آنها را می نویسند) بسوی پروردگارت، پس سخنی بگو که برای تو فایده ای داشته باشد و دم فرو بند از سخن بیهوده و بی فایده. (1165)

984- فرق بهشت و مسجد

حضرت امیرمؤمنان علی (علیه السلام) می فرماید: نشستن در مسجد برای من از نشستن در بهشت محبوب تر و بهتر است، زیرا با نشستن در بهشت به خواسته خودم نائل شده ام ولی با نشستن در مسجد به خواست خداوند نائل می شوم.(1166)
و در روایتی از امام صادق (علیه السلام) است که، هر موقع برای حضرت امیرمؤمنان (علیه السلام) کار مهمی پیش می آمد به نماز خواندن پناه می برد، سپس این آیه را تلاوت کردند: واستعینو بالصبر و الصلاء(1167) و نیز فرمودند: هر یک از شما که با اندوهی از اندوههای دنیا مواجه شد وضو بگیرید و به مسجد برود و دو رکعت نماز بخوانید و ربع اندوه و شدائد خود را از خدا بخواهید آیا نشنیده اید که خداوند فرمود: واستعینو بالصبر والصلاة. (1168)