هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

956- استغفار و طلب آمرزش

در محضر امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) کسی جمله استغفرالله را بر زبان آورد آن حضرت فرمود:
تکلتک امک اتدری ما الاستغفار؟ ان الاستغفار درجة العلیین هو اسم وقع علی ستة علی معان؛ اولها: الندم علی ما مضی...
مادر به سوگت نشیند آیا می دانی که معنی استغفار چیست؟ استغفار مرتبه بلند پایگان است این کلمه شش معنی دارد:
اول: آنکه آدمی از کار و کرده خود پشیمان شده باشد، دوم: آنکه مصمم شود که دیگر به کردار بد گذشته خود باز نگردد، سوم: آنکه حقوقی که از مردم بر ذمه دارد ادا کند و پاک و صافی به ملاقات حق تعالی رود و عهده اش، از بار حقوق دیگران فارغ و آسوده باشد چهارم: آنکه واجباتی که عمل نکرده و تباه و ضایع ساخته است به نحو شایسته به انجام رساند، پنجم: آنکه فربهی تن خود را که به نامشروع حاصل گردیده به آتش اندوه آب کند تا آنگاه که پوستی و استخوانی بیش، از او به جای نماند و تا آن که گوشت تازه از راه حلال و مشروع بر آن بروید، ششم: آنکه به جبران حلاوت و لذتی که از ارتکاب معاصی احساس کرده تلخی و مرارت طاعت را در ذائقه جان خود بچکاند، در چنین وضعی آدمی شایسته آمرزش می گردد و به جاست که کلمه استغفار به زبان آورد.(1133)

957- خبر غیبی امام علی (علیه السلام) از مسجد جمکران قم

حضرت امیرمؤمنان علی (علیه السلام) در عصر خود قبل از آن که سخنی از قم در حجاز و کوفه به میان آید حدود 330 سال قبل از آغاز تأسیس مسجد جمکران از آن خبر داده است آنگونه که نقل شده حضرت روزی به حذیفة بن یمان، یکی از اصحاب نیک پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
ای پسر یمانی! در اول ظهور؛ قائم آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم از شهری که آن را قم گویند؛ خروج می کند(1134) و مردم را به سوی حق دعوت می نماید همه مردم از شرق و غرب به آن روی می آورند و اسلام تازه می شود...
ای پسر یمانی، این سرزمین، مقدس است و از همه آلودگیها پاک می باشد... آنگاه حضرت در ادامه حدیث می فرماید:
روایت وی(1135) را بر فراز کوه سفید، نزدیک مسجد... که آن را جمکران نامند نصب کنند او از زیر مناره آن مسجد برون آید...
این پیش گویی غیبی نیز در جای خود بسیار عجیب است چرا که حضرت تأکید دارند که قم یکی از پایگاههای مرکزی حضرت مهدی (علیه السلام) هنگام قیام جهانی آن حضرت خواهد بود.(1136)

958- شقوق علوم

حضرت امیر علی (علیه السلام) فرمود: العلوم اربعه، علم ینفع و علم یشفع و علم یرفع و علم یضع. یعنی علوم بر چهار بخش است:
1- علمی است که برای داننده او نفع و سود دارد.
2- دانشی که دانای به او سبب شفاعت و محل توجه الهی گردد.
3- علمی که آموزش آن سبب شود که به مقام شامخ و منزلت رفیع و رتبه بلند برسد و آن عبارتست از دانا شدن بدین مقدس اسلام و اعتقادات و احکام آن.
4- علم یضع و آن شناسایی به علم نجوم است.(1137)