هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

946- شبی با علی (علیه السلام)

ابن عباس گفت: شبی از شب ها علی (علیه السلام) به من فرمود: وقتی نماز عشاءی خود را خواندی پیش من بیا تا به تو فایده ای دهم. ابن عباس می گوید: خدمت علی (علیه السلام) رسیدم، شبی مهتابی و بسیار روشن بود. علی (علیه السلام) از من سؤال کرد ابن عباس: تو تفسیر الف الحمد را می دانی؟ عرض کردم: یا علی (علیه السلام) این تو هستی که می دانی، ابن عباس می گوید: علی (علیه السلام) شروع کرد به تفسیر الف؛ و یک ساعت از آن را به تفسیر الف پرداخت، آنگاه مجدد از من سؤال فرمود: فما تفسیر اللام من الحمد آیا تفسیر لام الحمد را می دانی؟ جواب همان دادم و علی (علیه السلام) یک ساعت دیگر در تفسیر حرف لام سخن گفت پس حا الحمد نیز به همین منوال و در میم نیز همانطور و در دال نیز به همان شکل، چون از تفسیر این حروف فارغ گشت فجر صبح صادق از مشرق سر بر آورد در این جا بود که علی (علیه السلام) فرمود:
لو شئت لا و قرت بصیراً من تفسیر سورة الفاتحه؛ اگر می خواستم هفتاد شتر از تفسیر سوره حمد بار می کردم.(1121)

947- تفسر الله اکبر اذان

حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) از پدران بزرگوارش از امام حسین (علیه السلام) نقل کرد که امام حسین (علیه السلام) فرمود: روزی در محضر پدر بزرگوارم میان مسجد نشسته بودیم که مؤذنی بالای بلندی رفت و شروع به گفتن اذان کرد. همین که دو بار گفت: الله اکبر پدرم امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) چنان زار زار گریست، که بر اثر آن ما هم به گریه افتادیم و چون اذان را به پایان رسانید پدرم فرمود: آیا می دانید مؤذن چه می گوید: عرض کردیم: خدا و پیغمبرش (علیه السلام) و جانشین پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم او داناترند. فرمود: اگر معنای آنچه را او می گوید بفهمید قطعاً لبان خود را کمتر به خنده خواهید گشود و بیشتر گریان خواهید بود....(1122)

948- میزان عمل صحیح است

مردی نزد امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) آمد و به آن حضرت عرض کرد که بلال حبشی را دیدم با شخصی گفتگو می کند لیکن بلال، الفاظ و گفتارش ملحون و لهجه دار است ولی آن شخص عباراتش صحیح و معرب و کامل می باشد و به بلال می خندید.
امام (علیه السلام) فرمود: ای بنده خدا، اعراب و درستی کلام برای درستی و تهذیب اعمال است، آن شخص اگر افعالش نادرست باشد، مسلم اعراب کلامش او را سودی ندهد ولی بلال را که افعالش بدرستی آراسته است، لحن عبارات و الفاظش به او زیانی نرساند.(1123)