هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

920- درجه علی (علیه السلام) از این بالاتر است

یوسف بن ابی سعید گفت: من روزی خدمت امام صادق (علیه السلام) رسیدم حضرت به من گفت: چون روز قیامت شود خداوند تبارک و تعالی خلائق را در آن روز گرد آورد، اولین کسی که او را فرا بخوانند حضرت نوح (علیه السلام) است، پس از او سؤال شود آیا تبلیغ نمودی؟ نوح می گوید: آری. به او گفته می شود شاهد بر گفتارت کیست؟ نوح (علیه السلام) می گوید: محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله و سلم پس نوح (علیه السلام) از مکان خود بر می خیزد و به نزد محمد صلی الله علیه و آله و سلم می آید و او بر روی تلی از مشک به همراه علی (علیه السلام) قرار دارد، نوح (علیه السلام) به محمد صلی الله علیه و آله و سلم می گوید: ای محمد خداوند از من سؤال نموده که آیا نمودی؟ گفتم: آری. گفت: گواه تو کیست؟ گفتم: محمد صلی الله علیه و آله و سلم. پس حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم می گوید: ای جعفر و ای حمزه بروید و شهادت دهید که او تبلیغ خود را کرده است. پس حضرت صادق ع فرمود: جعفر و ای حمزه بروید و شهادت دهید که او تبلیغ خود را کرده است. پس حضرت صادق (علیه السلام) فرمود: جعفر و حمزه دو نفر گواهی هستند که از برای تبلیغ پیامبران گواهی می دهند، یوسف می گوید: من عرض کردم فدایت شوم. پس علی (علیه السلام) در آن موقع کجاست؟ حضرت فرمود: درجه و منزلت علی از این بالاتر است.(1088)

921- فخر فروشی

امام صادق (علیه السلام) فرمود: دو نفر مرد در نزد امیرمؤمنان علی (علیه السلام) به همدیگر افتخار و فخر فروشی (در مورد نیاکان خود) می کردند امام علی (علیه السلام) به آنها فرمود: آیا شما به پیکرهای پوسیده و روهای در میان آتش، افتخار می کنید؟!
سپس (به افتخار کننده) فرمود: اگر دارای عقل باشی، دارای خوی و خلق انسانی خواهی بود و اگر دارای تقوا و پرهیزکاری باشی صاحب کرامت و بزرگواری هستی و اگر نه عقل و نه تقوا داشته باشی، بدانکه الاغ بهتر از تو است و تو بر هیچ کس امتیازی نداری.(1089)

922- رد احسان و مروت

حارث اعور می گوید: امیرالمؤمنین از فرزندش امام حسن (علیه السلام) پرسید: پسرم مروت چیست؟ امام حسن (علیه السلام) پاسخ داد: پارسایی و اصلاح مال و در روایتی دیگر حسن بن جهم می گوید: امام رضا (علیه السلام) روایت نمود که امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت نمود که امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: جز دراز گوش موجود دیگری رد احسان و نیکی نمی کند.
عرض کردم مقصود چیست؟ حضرت فرمود: یعنی: برای نشستن او جا باز کنند و به خوشی به او عرضه شود (و او امتناع کند).(1090)