هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

913- جنس آسمانها

عن حبة العرنی قال: سمعت علیا علیه السلام ذات یوم یحلف: و الذی خلق السماء من دخان و ماء.(1081)
حبه عرنی می گوید: شنیدم روزی علی (علیه السلام) بدینگونه قسم می خورد: به خدایی که آسمان را از گاز و آب آفرید! و در خطبه 90 نهج البلاغه حضرت می فرماید: به آسمانهایی که ماده اش دود و بخار بود فرمان داد تا قطعات آن، که با هم فاصله داشتند بهم پیوسته و گرد آمدند.

914- علی (علیه السلام) در قرآن

مردی به عمار یاسر گفت: آیه ای در قرآن است که فکر مرا پریشان ساخته و مرا در شک انداخته است؟ عمار گفت: کدام آیه. او گفت: واذا وقع القول علیهم اخرجنالهم دابة من الارض...(1082) عمار گفت: به خدا سوگند من روی زمین نمی نشینم غذایی نمی خورم و آبی نمی نوشم تا دابة الارض را به تو نشان دهم، سپس همراه آن مرد خدمت علی (علیه السلام) آمد و در حالی که آن حضرت مشغول خوردن غذا بود به محضرش رسیدند هنگامی که چشم امام (علیه السلام) به عمار افتاد فرمود: بیا، عمار آمد نشست و با امام غذا خورد آن مرد سخت در تعجب فرو رفت و با ناباوری به این صحنه می نگریست زیرا عمار به او قول داده بود و قسم خورده بود که تا به وعده اش وفا نکند غذا نخورد. گویی قسم و قول خود را فراموش کرده بود، هنگامی که عمار برخاست و با علی (علیه السلام) خداحافظی کرد آن مرد رو به او کرد و گفت عجیب است تو سوگند یادکردی که غذا نخوردی و...تا اینکه دابة الارض را به من نشان دهی؟ عمار گفت: من او را به تو نشان دادم اگر می فهمیدی. (یعنی منظور علی (علیه السلام) است).(1083)

915- اسباب تأخیر عذاب الهی

اصبغ نباته می گوید: روزی امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: اهل زمین چون به تبهکاری و نافرمانی پروردگار آلوده شوند خداوند بر آن شود که آنها را روی استحقاقشان عقوبت فرماید ولی چون نظر کند به سالخوردگان که در عین ضعف پیری به سوی نماز گام بر می دارند و کودکان که مشغول یادگیری قرآنند آنان را مورد عفو قرار داده عذابشان را به تأخیر اندازد.
لذا امیرالمؤمنین (علیه السلام) در وصیت لحظات آخر عمرش فرمود: خدا را در امر زکات رعایت کنید که موجب خاموشی غضب پروردگار است. الله الله فی الزکاة فانها تطفی غضب ربکم