هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

902- بنیانگذار عمل نیکوکارانه وقف

راوی می گوید: خدمت علی (علیه السلام) بودم در نخلستانی که قنات می کند ظهر از قنات بیرون آمد، نماز ظهر و عصرش را خواند بعد فرمودند غذایی برای خوردن هست؟ گفتم، کدوی پخته داریم. فرمود: بیاور. می گوید یک مقداری کدوی پخته برای علی (علیه السلام) آوردم دست مبارکش را با آبی که از شن بیرون می آمد شستند و داشتند غذا می خوردند اما زمزمه داشتند و گاهی می گفتند لعنت خدا بر آن کسی که بواسطه شکم به جهنم می رود، راوی می گوید: ناهار را خورد و بعد به قنات رفتند و کلنگی زدند اتفاقاً بستری خورد که آب فوران کرد به حدی که آب گل آلود تا ریش امیرالمؤمنین (علیه السلام) آمده بود اصلاً نتوانست کار کند از قنات بالا آمد، فرزندان و خویشاوندان برای دیدن علی (علیه السلام) آمده بودند آن آب مفصل را دیدند خیلی خوشحال شدند علی (علیه السلام) در حالی که از قنات بالا نیامده بود و یک پایش این طرف قنات و پای دیگر آن طرف بود، فرمودند: قلم و دوات برایم بیاورد چنانکه کار علی (علیه السلام) در آن 25 سال این بود که بیست و چهار چشمه و قنات و باغستان وقف فقرا و ضعفا و بیچاره ها کرد همانجا می فرمایند در قنات وقف نامه اش را نوشتند و گفتند بچه ها و خویشان من، چشم داشت به این قنات نداشته باشید اینها مال فقرا و بیچاره هاست.
لذا علی (علیه السلام) در حدیثی می فرماید: من کان همه بطنه فقیمته ما یخرج عن بطنه؛ یعنی: ارزش کسی که تنها به جهت شکمش کوشش می کند مساوی آن چیزی است که از شکم او خارج می شود.(1073)

903- لباس محبت، عبای فقر

مردی به امام صادق (علیه السلام) عرض کرد: حدیثی نقل می شود که شخصی به علی (علیه السلام) گفت: یا علی (علیه السلام) من تو را دوست دارم و حضرت به او فرمود: جامه گشاد برای تهیدستی آماده نما. امام صادق (علیه السلام) در پاسخ وی فرمود: اینطور نیست که می گویی همانا امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) به او فرمود برای تنگدستی خود جامه ای تهیه نموده ای و منظور علی (علیه السلام) روز قیامت بوده است.(1074)

904- مبارزه با غیب گوها

روزی حضرت علی (علیه السلام) به طالع بین و فرد پیشگویی برخورد کرد و با اشاره به حیوان آبستنی از آن مرد پرسید: آیا می دانی در شکم این حویان، ماده است یا نر؟ آنگاه خود حضرت فرمود: هر کس چنین ادعایی کرد آیات قرآن را تکذیب کرده است چرا که خداوند فرموده است (تنها خداوند از روز رستاخیز آگاه است او باران را فرو می فرستد و از آنچه در رحمهاست خبر دارد و هیچ کس نمی داند فردا چه بدست خواهد آورد و هیچ کس نمی داند در کدام سرزمین می میرد همانا خداوند دانا و آگاه است) لذا امام می فرماید: الکاهن کالساحر و الساحر و الکافر فی النار؛ پیشگو همچون جادوگر و جادوگر همچون کافر و کافر در دوزخ است.(1075)