هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

899- آمرزش از گناهان

اصبغ بن نباته می گوید: علی (علیه السلام) فرمود: هر کسی دوست دارد که وقت مردن از گناهان پاک باشد و همچون طلای نابی که هیچ ناخالصی در آن وجود ندارد گردد و احدی حقی از او درخواست نکند، در پس نمازهای پنجگانه شب و روز نسبة الله (سوره توحید) یعنی قل هو الله را 12 بار بخواند بعد دستها را بگشاید و این دعای را بخواند:
اللهم انی اسالک باسمک المکنون المخزون الطاهر الطهر المبارک و اسالک باسمک العظیم و سلطانک القدیم یا واهب العطایا یا مطلق الاساری یا فکاک الرقاب من النار صل علی محمد و آل محمد و فک رقبتی من النار من الدنیا و ادخلنی سالماً واجعل دعائی او له فلاحاً و اوسطه نجاحاً و آخره صلاحاً انک انت علام الغیوب
آنگاه فرمود: این از اسرار دعاهایی است که به طور پنهانی و رمزی خوانده می شود و از دعاهایی است که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم به من آموخت و دستور داد که من آن را به حسن و حسین علیهم السلام نیز بیاموزم.(1069)

900- مرگ از دیدگاه علی ع

سویدة بن غفلة می گوید: از امیرمؤمنان علی (علیه السلام) روزی شنیدم که فرمود: هنگامی که آخرین روز زندگی انسان می رسد مال و فرزند و عمل شخص در برابر او مجسم می شود و با زبان حال به ثروت خود می گوید: من در جمع آوریت حریص بودم و در مصرف تو بخل ورزیدم در این لحظه چه کمکی به من خواهی کرد؟ مال با همان زبان به او می گوید من کفن تو را تأمین می کنم و کاری دیگر با تو ندارم. سپس روی به فرزند نموده و می گوید: من سخت تو را دوست داشتم از تو حمایت می کردم در این لحظه با من چه می کنی؟ پاسخ می دهد من تو را در قبر می گذارم و پنهانت می کنم، پس از آن به عمل خود می گوید: من به تو بی میل بودم و بر من سنگینی داشتی امروز با من چه خواهی کرد؟ عملش پاسخ می دهد: من همیشه با تو هستم در قبر در حشر تا حضور در پای میزان عدل الهی.(1070)

901- مسافر دنیای ناپایدار

سوید بن غفله(1071) می گوید: وارد شدم به خانه علی بن ابیطالب (علیه السلام) ولی در منزل آن حضرت چیزی ندیدم، عرض کردم: یا علی (علیه السلام) اثاث منزل شما کجاست؟ فرمود: یا سوید ما اهل بیتی نیستیم که در دنیا اثاث البیت بخواهیم، ما آنچه داریم برای آخرت خود می فرستیم ما در دنیا مانند سواری هستیم که از راه برسد و در سایه درختی کمی استراحت کند و باز براه افتد و برود و توجهی به سایه درخت نداشته باشد.(1072)