هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

891- بهترین آیه قرآن کریم

خداوند در آیه 30 سوره مبارکه شوری می فرماید:
و ما اصابکم من مصیبة فبما کسبت ایدیکم و یعفوا عن کثیر
یعنی: و هر گرفتاری که به شما رسد به خاطر اعمالی است که انجام داده اید و بسیاری را نیز عفو می کند.
علی (علیه السلام) می فرماید: رسول خدا فرموده است بهترین آیه در قرآن همین آیه است.
خیر آیة فی کتاب الله هذه الایه
آنگاه علی (علیه السلام) فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در ادامه فرمود: یا علی ما من خدش عمود و لا نکبة قدم الابذنب؛ ای علی هر خراشی که از چوبی به انسان می رسد و هر لغزش قدمی، بر اثر گناهی است که از او سر زده است.(1061)

892- آزادی بیت المقدس

روزی حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: یهودیان از اطراف جهان جملگی به کشور فلسطین خواهند آمد و از برای خود دولت تشکیل می دهند و عده ای از زمامداران کشورها با آنان جنگ می کنند ولی شکست نصیب یهود نمی گردد. آخرالامر مسلمین با اعراب متحد شوند و وحدت لازم در همه آنان ایجاد گردد و با نبردی که می کنند سرانجام پیروزی نصیب آنان می گردد و کشور فلسطین در اختیار آنها می آید و یک یهودی در آنجا جایگزین نمی شود.(1062)

893- درس خداشناسی

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) روزی با جمعی از اصحاب خود از اصحاب خود از کوچه ای عبور می کرد. حضرت پیر زنی را دید که با چرخ نخ ریسی خود مشغول رستن پنبه است. حضرت سؤال کردند: ای پیر زن خدای خود را به چه چیزی شناختی؟ پیر زن به جای جواب، دست از دسته چرخ برداشت طولی نکشید پس از چند مرتبه دو زدن، چرخ از حرکت ایستاد، پیر زن گفت: یا علی چرخی به این کوچکی برای گردش احتیاج به شخصی چون من دارد آیا ممکن است افلاک با این عظمت و کرات با این بزرگی بدون مدبری دانا و حکیم و صانعی توانا و با نظم معینی به گردش افتند و از گردش خود باز نایستند. علی (علیه السلام) روی به اصحاب خود کردند و فرمودند: مانند این پیر زن خدا را بشناسید.(1063)