هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

880- مردکار

علی (علیه السلام) در جوانی شتری داشت که با آن آب کشی می کرد، از بیرون شهر مشکها را پر از آب می نمود و با خود به شهر می آورد و در اختیار مردم قرار می داد. نقل است روزی حضرت بار شتری از هسته خرما به خارج از شهر می برد از او سؤال کردند یا علی (علیه السلام) چه بر بار شتر خود داری؟ فرمود: صد هزار درخت خرما، لذا از امام محمد باقر (علیه السلام) روایت شده که فرمود: امیرالمؤمنین (علیه السلام) 500 درخت داشت که در کنار هر کدام از آنها دو رکعت نماز می خواند، حضرت در مدینه نخلستانهای قوم یهود را آبیاری می کرد و در اثر کشیدن آب از چاه دستهای مبارکش پینه زده بود. حضرت چاههای فراوان در راه مکه و کوفه و دیگر محلهای حفر کرد تا حجاج از آن استفاده نمایند. خدمات آن حضرت منحصر به حفر قنوات و ایجاد مزارع و کندن چاهها نبود بلکه در ساختن مساجد در کوفه، بصره و نیز مسجد فتح و مسجدی در مقابل قبر حضرت حمزه (علیه السلام) نیز تلاش می نمود و از جمله این آثار اینکه، بنیانگذار فرهنگ غنی وقف در اسلام آن حضرت بوده اند که تمامی قنوات و چاهها را وقف می نمودند.

881- خداوندا شیعه علی (علیه السلام)!

امام باقر (علیه السلام) فرمود: چون روز قیامت شود خداوند تمام مردم از گذشتگان و آیندگان را عریان و پا برهنه در سرزمین واحدی گرد آورد پس همه آنها در محشر بازداشت می شوند تا جایی که عرق فراوانی بریزند و به نفس نفس افتند...
سپس آواز دهنده ای از سوی عرش ندا دهد: پیامبر امی کجاست؟... رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم برخاسته و جلو مردم می ایستد تا به حوضی که طول آن به فاصله میان ایله و صنعا است می رسد(1052)... چون رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم کسانی از دوستان ما اهل بیت را مشاهده می کند که باز داشته می گردند، می گرید و می گوید:
خداوندا! شیعه علی، خداوندا! شیعه علی.
خداوند فرشته ای را بسوی آن حضرت می فرستد و می گوید: ای محمد چرا می گریی؟ رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می گوید: چگونه نگریم برای مردمی که از شیعیان برادرم علی بن ابیطالب هستند و می بینم به سوی دوزخیان برده شده و از درآمدن به کنار حوض من ممنوع می گردند؟!
پس خداوند می فرماید: ای محمد، من آنان را به تو بخشیدم، و به خاطر تو از گناهانشان در گذشتم، و آنان را به تو و به آن عده از فرزندانت که دوست می داشتند ملحق نمودم و در دسته و گروه تو قرارشان دادم، و در حوض تو واردشان ساختم و شفاعت تو را درباره آنان پذیرفتم، و تو را بدین کرامت گرامی داشتم.
آنگاه امام باقر (علیه السلام) فرمود: پس در آن روز چه بسیارند مردان و زنان، گریانی که چون این صحنه را می بینند، فریاد می کنند: وا محمدا، ای محمد بفریاد رس پس در آن روز هیچ کس نیست که ما را دوست داشته و به ما مهر می ورزیده جز اینکه در حزب ما و با ماست و در حوض ما وارد می شود؛ به این جهت است که در روایتی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: ای مردم علی (علیه السلام) را دوست بدارید زیرا که گوشت او، گوشت من و خون او خون من است.
خداوند لعنت کند دسته ای از امت مرا که پیمان مرا درباره او تباه ساختند و سفارش مرا درباره اش به فراموشی سپردند که آنان هیچ گونه بهره ای نزد خداوند ندارند.(1053)

882- نشانه های دوستی

حارث اعور می گوید: روزی خدمت علی بن ابیطالب (علیه السلام) رسیدم، حضرت فرمود: اعور! برای چه اینجا آمدی، عرض کردم: یا امیرالمؤمنین دوستی شما مرا به اینجا کشانده است. حضرت فرمود: تو را به خدا راست می گویی؟ عرض کردم: به خدا سوگند آری. حضرت سه بار مرا سوگند داد سپس فرمود: آگاه باش که بنده ای از بندگان خدا نیست که خداوند بر او خشم گرفته باشد جز اینکه بغض و دشمنی ما را در دل خود احساس می کند و ما را دشمن می دارد. بنابراین دوست ما هر روزی را که آغاز می کند در انتظار رحمت بسر می برد، و درهای رحمت نیز به روی او گشوده است، و دشمن ما روز را آغاز می کند در حالی که بنای کار خود را بر لب پرتگاهی قرار داده که او را به آتش دوزخ در اندازد. پس رحمت، اهل رحمت را گوارایشان باد و جایگاه اهل دوزخ نیز همان هلاکتشان باد.(1054)