هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

870- زاذان فارسی

زاذان که کنیه او ابوعمره است از اصحاب امیرالمؤمنین (علیه السلام) و از خواص ایشان است. چنانکه حضرت در گوش او اسم اعظم خواند و به برکت آن حافظ قرآن شد. قطب راوندی نقل می کند، که از زاذان پرسیدند قرائت قرآن را از که آموختی؟ که بدین خوبی می خوانی. ابوعمره تبسمی کرد دو گفت: استاد من حضرت علی (علیه السلام) است، چون من صدای دلنشینی داشتم روزی شعر می خواندم حضرت فرمودند: که چرا قرائت قرآن نمی کنی. گفتم: که قرآن نخوانده ام آنگاه حضرت فرمود: نزدیک بیا آن گاه در گوش من چیزی خواند که هیچ نفهمیدم و بعد آب دهان مبارک خود را به دهانم ریخت. نقل می کند که حضرت باقر (علیه السلام) پس از شنیدن این موضوع تصدیق گفته زاذان فرمود: که حضرت علی (علیه السلام) در گوش ابوعمره اسم اعظم خوانده بود.

871- علی (علیه السلام) در منظر دیگران

دوست و دشمن درباره شجاعت عبادت و زهد و علم و...علی (علیه السلام) زبان به ستایش گشوده اند که در اینجا به چند نمونه آن اشاره می شود.
عثمان بن عفان می گوید: از عمرو او از ابوبکر و او از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم شنید که فرمود: همانا که خدا از نور صورت علی ابن ابیطالب (علیه السلام) فرشتگانی آفرید که خداوند را تسبیح و تقدیس گویند و ثواب آن را برای دوستان علی (علیه السلام) و دوستان فرزندانش ثبت و ضبط کنند(1041) و معاویه بن ابی سفیان وقتی خبر شهادت علی (علیه السلام) را شنید گفت: ذهب الفقه و العلم بموت ابن ابی طالب؛ یعنی: فقه و علم از میان رفت و عمر بن خطاب می گوید: به خدا سوگند اگر شمشیر علی (علیه السلام) نبود هرگز اسلام پابرجا نمی شد و او بعد از چنین موقعیتی بالاترین و برترین قاضی و پیشگام در اسلام و صاحب شرف است.
و ابوبکر می گوید: ای مردم بر شما باد دوستی و پیروی از علی بن ابیطالب پس همانا از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که فرمود: علی بعد از من بهترین کسی باشد که خورشید بر او تابیده و غروب کرده است.
ضرار بن ضمره ضیایی می گوید: به خدا قسم علی (علیه السلام) نیرومند و بلند همت بود، از دنیا و زرق و برق آن در وحشت بود اما با شب و تاریکی های آن مانوس، گریه اش زیاد و اندیشه اش طولانی بود...
ابوبکر روزی بر روی منبر گفت: مرا رها کنید در حالیکه علی (علیه السلام) در بین شماست و عمربن خطاب می گوید: از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که فرمود: حب علی براة من النار؛ دوستی علی مایه رهایی از آتش دوزخ است و در جایی دیگر می گوید: لی اعلم الناس بما انزل الله علی محمد؛ علی (علیه السلام) آگاه ترین مردم است به آنچه خدا بر محمد صلی الله علیه و آله و سلم نازل کرده است(1042)

872- علی (علیه السلام) در محراب عبادت

ضرار بن ضمره ضیایی می گوید: به خدا قسم در یکی از شبها علی (علیه السلام) را در محراب عبادتش دیدم که محاسنش را در دست گرفته بود و مانند مار گزیده به خود می پیچید و مانند افراد مصیبت زده گریه می کرد و می گفت: ای دنیا از من دور شو، آیا متعرض من می شوی و به من دل بسته ای؟ هیهات من صید دام تو نیستم، برو دیگران را فریب ده که من ترا سه طلاقه کردم که حق رجوع برای من نیست. گول ترا نمی خورم که عمرت کوتاه وفایده ات اندک است.