هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

866- رستگاری و درستکاری در چند سؤال

حافظ ابونعیم در کتاب حلیه می گوید: امیرالمؤمنین (علیه السلام) پرسشهایی درباره دوستی و رفاقت از فرزندش امام حسن (علیه السلام) کرد که حضرت بدینگونه جواب داد:
علی (علیه السلام) فرمود: استقامت و راستی چیست؟ امام حسن (علیه السلام) بدی را با خوبی از بین بردن.
شرف چیست؟ خوشرفتاری با قوم و قبیله، و تحمل خونبهایی که به گردن کسی افتاده
جوانمردی چیست؟ پاکدامنی و اصلاح مال
باریک بینی بیجا چیست؟ خرده گیری در چیزهای بی ارزش، و بخل از مالهای بی مقدار.
پستی و لئیمی چیست؟ خود را دریافتن همسر را فراموش کردن.
بخل چیست تصور این که آنچه دارد شرف است و آنچه انفاق کرده تلف
کرم چیست؟ بخشش در تنگدستی و در حال رفاه
برادری چیست؟ برابری در سختی و گشاده دستی.
حلم چیست؟ فرد بردن خشم و خویشتن داری.
فقر چیست؟ حرص و آزمندی در هر چیز.
نیرومندی چیست؟ دلاوری در جنگ و عزت مردم را به چنگ آوردن.
ذلت چیست؟ بی تابی در موقع بلا.
تکلف چیست؟ بیهوده گویی.
غفلت چیست؟ ترک مسجد و اطاعت مردم مفسد...(1037).

867- علامت شیطان

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) فرموده علامت شیعه من دو چیز است که به آنها آزمایش شود: مراقبت از وقت نماز و در میان نهادن مال با برادران ایمانی خود. اگر این دو صفت در کسی نبود از او بگریز! باز هم از او بگریز!(1038)

868- همچون زنبور عسل باشید

روزی علی (علیه السلام) به جمعی از شیعیان خود فرمود: در میان مردم همانند زنبور عسل در میان سایر پرندگان باشید، که هیچ پرنده ای نیست جز اینکه زنبور عسل را ناتوان می شمرد و اگر بدانند که چه برکتی در اندرون او نهفته است هرگز چنین رفتاری درباره اش نمی کردند.
با زبان و پیکرتان با مردم آمیزش کنید (صرفاً رفتاری صوری و ظاهری) و با دل و عمل خود از آنان کناره گیرید، برای هر فردی همانی است که به دست آورده و روز قیامت با کسی محشور شود که دوستش می داشته است.(1039)
لذا در روایت است که علی (علیه السلام) فرمود: شیعیان من مانند زنبور عسل اند که جز پاک نمی خورند و بجز خوبی پس نمی دهند،
سایر حشرات آن حیوان (زنبور عسل) را ناچیز می شمارند اما از باطن او خبر ندارند(1040) لذا به همین جهت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم امیرالمؤمنین (علیه السلام) را یعسوب مؤمنین نامید و یعسوب به معنای ملکه کندوی عسل است.