هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

855- جواب کامل تر

از ابن عباس پرسیدند: بهترین روزها، و بهتری ماه ها، و بهترین عمل ها کدام است؟ گفت: بهترین روزها جمعه است، بهترین ماه ها، ماه رمضان است، و بهترین اعمال نمازهای پنجگانه در اول وقت است. این سخن را برای امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) نقل کردند، فرمود: اگر از تمام علمای مشرق تا مغرب عالم این سؤال را بپرسند، غیر از این جواب ندهند. اما من می گویم: بهترین عملها آن است که قبول درگاه خداوند شود و بهترین ماه ها ماهی است که در آن از گناه توبه کنی، و بهترین روزها روزی است که با ایمان به سوی خدا روی.(1025)

856- امام کامل

به شافعی (رئیس یکی از چهار مذهب اهل سنت) گفتند: درباره علی (علیه السلام) چه می گویی؟(1026)
جواب داد: چه گویم در حق کسی که سه صفت در وجودش با سه صفت دیگر جمع شده بود که در هیچ آدمی زاد جمع نشود.
فقر و سخاوت؛ شجاعت و عقل، علم و عمل.(1027)

857- نشانه های قوم جاهل

علی (علیه السلام) در جمعی فرمود: قوام دین به چهار کس است: عالم زبان داری که به علم خود عمل کند، ثروتمندی که مازاد ثروت خود را به هم خویشان خود پخش کند، فقیری که آخرت را به دنیا نفروشد، و جاهلی که از تحصیل علم تکبر نورزد، پس هر گاه عالم، علم خود را نشر ندهد و توانگر بخل بورزد و فقیر آخرت را به دنیا بفروشد، و جاهل از آموختن علم تکبر کند، دنیا به عقب بر می گردد (و جاهلیت را از سر گیرد)
در آن روز به تعداد مسجدهای زیاد و اجتماعات مردمی که دلهایشان از هم جداست فریب نخورید.
عرض کردند: یا علی (علیه السلام) در آن زمان چگونه باید زندگی کرد؟
حضرت فرمود: در ظاهر با مردم آمیزش کنید، و در باطن مخالفت نمایید که قرین انسان عمل اوست، و هر کس را که دوست داشته باشد با او محشور می شود، و در عین حال منتظر فرج هم باشید.(1028)