هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

848- جواز عبور از صراط

در امالی از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده که فرمود: روز قیامت که پل صراط را روی جهنم نصب می کنند، هیچ کسی از صراط عبور نمی کند مگر اینکه جواز ولایت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را با خود داشته باشد و از ابی سعید خدری روایت کرده که گفت: رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: روز قیامت پروردگار امر می کند به دو فرشته که بر صراط بایستند و نگذارند کسی از آن عبور داشته باشند، و هر کسی که جواز نداشته باشد او را به صورت در آتش افکنید، ابی سعید می گوید: به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم عرض کردم: فدایت شوم معنای برات امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) چیست؟ حضرت فرمود: نامه ای است که در آن نوشته شده است:
لا اله الاالله محمد رسول الله و امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب وصی رسول الله و حجة الله علی خلقه واقبل بعضهم علی بعض یتسائلون (1018)

849- دوست با شیعه فرق دارد

روزی جمعی به حضور امام حسن (علیه السلام) رسیدند و عرض کردند: یا بن رسول الله ما از شیعیان پدرت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) هستیم؛ حضرت به آنها فرمود: شما از دوستان پدرم هستید نه از شیعیان او. زیرا شیعیان پدرم کسانی هستند که خداوند درباره آنها می فرماید: والذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک اصحاب الجنة هم فیها خالدون
شیعیان پدرم کسانی هستند که به خدا ایمان آورده و به صفات پدرم متصف هستند و تمام آنچه را که بر پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نازل شده تصدیق می کنند و از هر گوه معصیت دور می باشند و معتقدند که امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بعد از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم خلیفه بلافصل بوده و کسی با او برابر نیست و بر تمام مردم ترجیح دارد همانطوری که آسمان بر زمین برتری دارد و هرگز از کشتن و کشته شدن در راه خدا نمی ترسند و برای آنها فرقی نمی کند که مرگ به استقبال آنها برود یا اینکه آنها به استقبال مرگ بروند. شیعیان علی (علیه السلام) همواره برادران دینی خود را مقدم بر خود می دارند. اگر چه خود در سختی باشند و هرگز گرد منهیات نمی گردند و ترک واجبات نکرده اند و علی (علیه السلام) را مقتدای خود می دانند و این صفات شیعیان علی (علیه السلام) را پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بیان فرموده اند.(1019)

850- دعا به هنگام وضو گرفتن

روزی حضرت علی (علیه السلام) با محمد بن حنفیه نشسته بود حضرت به فرزندش فرمود تا برای ظرف آبی آماده کند تا برای نماز وضو بسازد محمد آب آورد و علی (علیه السلام) شروع به ساختن وضو کردند.
علی (علیه السلام) در موقع وضو گرفتن و انجام دادن وظیفه دینی، هر عضوی را که می شست به پیشگاه خدا دعایی می کند و سعادت آن عضو را در عرصه قیامت از خداوند متعال درخواست می نماید.
...ثم غسل و وجهه فقال؛ وقتی صورت را می شست، عرض کرد اللهم بیض وجهی یوم تسود فیه الوجود و لا تسود وجهی یوم تبیض فیه الوجوه بارالها رویم را سفید گردان در روزی که صورتهایی در آن سیاه می شود و رویم را سیاه مگردان در روزی که صورتهایی در آن سفید می گردد؛ سپس دست راست خود را می شست و عرض می کرد: اللهم اعطنی کتابی بیمینی و الخلد فی الجنان بیساری و حاسبنی حساباً یسیرا؛ بارالها نامه اعمالم را به دست راستم بده و... (1020)
در پایان امام فرمود: ای محمد هر کس وضو بسازد همانند وضویی که من ساختم و بگوید آنچه راه من گفتم خداوند تبارک و تعالی از هر قطره آب وضویش ملکی برای او می آفریند که مشغول تقدیس و تسبیح و تکبیر برای خداوند هستند و خداوند ثواب این اذکار را تا روز قیامت برای او ثبت و ضبط خواهد کرد.