هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

847- چرا دعای ما مستجاب نمی شود؟!

روزی حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در روز جمعه ای خطبه بلیغی ایراد فرمود و در پایان آن خطبه فرمود:
ایها الناس سبع مصائب نعوذ بالله؛ عالم زل و عابد مل، و مؤمن خل، و موتمن غل و غنی اقل و عزیز ذل و تحقر اعتل؛ ای مردم! هفت مصیبت است که ما از آنها به خدا پناه می بریم: عالمی که بلغزد، عابدی که (از عبادت) ملول و خسته گردد، مؤمنی که فقیر شود، امینی که خیانت کند، توانگری که به فقر در افتد، عزیزی که خوار گردد، بینوایی که بیمار شود.
در این وقت مردی برخاست و پس از تمجید آن حضرت گفت: سؤالی درباره گفتار خدای تعالی دارم که می فرماید: ادعونی استجب لکم؛ مرا بخوانید تا دعایتان را اجابت کنم (1015). پس چگونه است که ما دعا می کنیم ولی اجابت نمی شود؟
امام علی (علیه السلام) فرمود: دلهای شما در هشت مورد خیانت (بی وفایی) کرد:
1- اینکه خدا را شناختید ولی حقش را آن گونه که بر شما واجب بود ادا نکردید و از این رو آن معرفت به کار شما نیامد.
2- به پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم ایمان آوردید؛ آنگاه با سنت و روش او مخالفت کردید و شریعت او را از بین بردید. پس ثمره ایمان شما چه شد؟.
3- کتاب خدا را که بر مشا فرود آمده خواندید ولی به آن عمل نکردید. گفتید: به گوش و دل می پذیریم، ولی با آن به مخالفت برخاستید.
4- گفتید: ما راغب بهشتیم ولی در تمام حالات کارهایی انجام می دهید که شما را از بهشت دور می سازد. پس رغبت و شوق شما نسبت به بهشت کجاست؟
5- گفتید: ما از آتش دوزخ می ترسیم، ولی در همه حالات به واسطه گناهان و معاصی خود به سوی دوزخ می روید. پس ترس شما کجا رفت؟
6- نعمت خدای خود را خوردید، ولی سپاسگزاری نکردید.
7- خداوند شما را به دشمنی با شیطان دستور داد و فرمود: ان الشیطان لکم عدو فاتخذوه عدوا؛ شیطان دشمن شما است شما نیز او را دشمن گیرید (1016) ولی به زبان با او دشمنی کردید و در عمل به دوستی با او برخاستید.
8- عیبهای مردم را برابر دیدگانتان قرار دادید و عیبهای خود را پس پشت انداختید (و آن را نادیده گرفتید) و در نتیجه کسی را ملامت می کنید که خود به ملامت سزاوارتر از اویید.
پس با این وضع چه ادعایی از شما مستجاب گردد در صورتی که شما درهای دعا و راههای آن را بسته اید؟ پس از خدا بترسید و کارهایتان را اصلاح کنید و امر به معروف و نهی از منکر کنید تا خدا دعایتان را مستجاب کند.(1017)

848- جواز عبور از صراط

در امالی از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده که فرمود: روز قیامت که پل صراط را روی جهنم نصب می کنند، هیچ کسی از صراط عبور نمی کند مگر اینکه جواز ولایت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را با خود داشته باشد و از ابی سعید خدری روایت کرده که گفت: رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: روز قیامت پروردگار امر می کند به دو فرشته که بر صراط بایستند و نگذارند کسی از آن عبور داشته باشند، و هر کسی که جواز نداشته باشد او را به صورت در آتش افکنید، ابی سعید می گوید: به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم عرض کردم: فدایت شوم معنای برات امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) چیست؟ حضرت فرمود: نامه ای است که در آن نوشته شده است:
لا اله الاالله محمد رسول الله و امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب وصی رسول الله و حجة الله علی خلقه واقبل بعضهم علی بعض یتسائلون (1018)

849- دوست با شیعه فرق دارد

روزی جمعی به حضور امام حسن (علیه السلام) رسیدند و عرض کردند: یا بن رسول الله ما از شیعیان پدرت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) هستیم؛ حضرت به آنها فرمود: شما از دوستان پدرم هستید نه از شیعیان او. زیرا شیعیان پدرم کسانی هستند که خداوند درباره آنها می فرماید: والذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک اصحاب الجنة هم فیها خالدون
شیعیان پدرم کسانی هستند که به خدا ایمان آورده و به صفات پدرم متصف هستند و تمام آنچه را که بر پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نازل شده تصدیق می کنند و از هر گوه معصیت دور می باشند و معتقدند که امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بعد از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم خلیفه بلافصل بوده و کسی با او برابر نیست و بر تمام مردم ترجیح دارد همانطوری که آسمان بر زمین برتری دارد و هرگز از کشتن و کشته شدن در راه خدا نمی ترسند و برای آنها فرقی نمی کند که مرگ به استقبال آنها برود یا اینکه آنها به استقبال مرگ بروند. شیعیان علی (علیه السلام) همواره برادران دینی خود را مقدم بر خود می دارند. اگر چه خود در سختی باشند و هرگز گرد منهیات نمی گردند و ترک واجبات نکرده اند و علی (علیه السلام) را مقتدای خود می دانند و این صفات شیعیان علی (علیه السلام) را پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بیان فرموده اند.(1019)