هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

844- پناه بر خدا

اسحاق بن فضل می گوید: یکی از دعاهای امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) این است:
خداوندا! پناه می برم به تو از اینکه دوستت را دشمن بدارم، یا با دشمنت دوستی کنم، یا کسی را که از تو خشم به دل دارد خشنود سازم، خداوندا! بر هر کس که تو درود فرستی درود ما نیز بر او باد، و بر هر کس لعنت کنی لعنت ما نیز بر او باد. خداوندا! هر کس که مرگ او موجب شادی ما و شادی تمام مسلمانان است ما را از شر او آسوده ساز، و بجای او کسی را به ما ارزانی دار که برای ما بهتر از او باشد، تا آنجا که نشانه اجابت را طوری بر ما نمایان سازی که ما در دین و دنیای خود بدان آشنا باشیم ای مهربان تر از هر مهربانی(1011)

845- حضرت خضر (علیه السلام) با علی (علیه السلام)

محمد بن حنفیه می گوید: روزی در حالی که امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) به دور خانه کعبه طواف می کرد به مردی برخورد که چنگ به پرده کعبه زده بود و می گفت: ای آنکه هیچ صوتی تو را از صوت دیگر باز ندارد، و ای آنکه حاجتمندان تو، تو را به اشتباه نیندازند، و ای آنکه اصرار نیازمندان در سؤال از تو ملولت نسازد، خدایا عفو و شیرینی رحمت خود را به من بچشان (یا من لا یشغله سمع عن سمع، یا من لا یغلطه السائلون، یا من لایبرمه الحاح الملحین، اذقنی برد عفوک، و حلاوة رحمتک) علی (علیه السلام) به او فرمود: این دعای توست؟
او عرض کرد: مگر شنیدی؟ حضرت فرمود: آری، سپس فرمود: در پایان هر نمازی این دعا را بخوان، بخدا سوگند هیچ مؤمنی این دعا را در پایان نمازش نخواند جز اینکه خداوند گناهان او را بیامرزد. هر چند به شمار ستارگان آسمان و قطرات باران و به تعداد ریگ و ریگزارها و ذره های خاک زمین باشد.
آنگاه امام علی (علیه السلام) به او فرمود: علم آن نزد من است، و خداوند وسعت دهنده و کریم است. آن مرد که حضرت خضر (علیه السلام) بود به علی (علیه السلام) گفت: به خدا سوگند راست گفتی ای امیرمؤمنان و بر فراز مرتبه هر صاحب دانشی دانای دیگری هست (1012)

846- امیر نفس؛ کریم دهر

عبدالله بن میمون مکی از امام صادق (علیه السلام) و از پدرش امام باقر (علیه السلام) روایت می کند که فرمود: روزی حلوائی را بر امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) آوردند حضرت از خوردن آن امتناع کرد و آن را میل نفرمود، خدمت حضرت عرض شد: ایا آن را حرام می دانید؟
حضرت فرمود: نه، اما می ترسم دلم خواستار آن شود و به دنبالش بروم. آنگاه حضرت این آیه (1013) شریفه را تلاوت نمود: شما بهره های پاکیزه خود را در زندگانی دنیای خود بردید و از تمامی آنها بهره ور گشتید (1014)