هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

843- شیعه واقعی علی (علیه السلام)

جابر بن یزید جعفی می گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره معنی و تفسیر آیه شریفه و ان من شیعته لابراهیم(1009) سوال کردم آن حضرت فرمود چون خداوند ابراهیم (علیه السلام) را خلق کرد پرده از برابر چشمان او برداشت و ابراهیم پیرامون عرش را نظر کرد و نورهای را دید عرض کرد: پروردگارا! این چه نوری است؟ خطاب رسید: این نور حبیب من، محمد صلی الله علیه و آله و سلم است آنگاه ابراهیم (علیه السلام) سؤال کرد خدایا نور دیگری در کنار آن نور بود؟ خداوند فرمود: این نور علی (علیه السلام) یاری کننده دین من است و این سه نور دیگر نور فاطمه علیهاالسلام و فرزندانش حسن و حسین علیهم السلام و آن نه نور دیگر انوار فرزندان علی و فاطمه علیهم السلام از صلب حسین (علیه السلام) هستند. و اسامی تمام چهارده نور پاک را خداوند یک به یک برای حضرت ابراهیم (علیه السلام) بیان فرمود.
حضرت ابراهیم (علیه السلام) عرض کرد: نورهای بی شماری در اطراف این انوار مشاهده می کنم که تعداد آنها معلوم نیست، خطاب رسید، ای ابراهیم! این نورها، انوار شیعیان علی (علیه السلام) است؛ ابراهیم سؤال کرد خداوندا! شیعیان علی (علیه السلام) چگونه شناخته می شوند؟
خداوند فرمود: شیعیان علی (علیه السلام) در شبانه روز پنجاه و یک رکعت نماز واجب و مستحب می خوانند بسم الله الرحمن الرحیم را بلند می گویند و انگشتر خود را در دست راست می کنند و در نمازهای خود پیش از رکوع قنوت می خوانند.
آنگاه حضرت ابراهیم (علیه السلام) از خداوند تقاضا کرد که او را نیز از شیعیان علی (علیه السلام) قرار دهد که خداوند در این آیه می فرماید و ان من شیعته لابراهیم (1010)

844- پناه بر خدا

اسحاق بن فضل می گوید: یکی از دعاهای امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) این است:
خداوندا! پناه می برم به تو از اینکه دوستت را دشمن بدارم، یا با دشمنت دوستی کنم، یا کسی را که از تو خشم به دل دارد خشنود سازم، خداوندا! بر هر کس که تو درود فرستی درود ما نیز بر او باد، و بر هر کس لعنت کنی لعنت ما نیز بر او باد. خداوندا! هر کس که مرگ او موجب شادی ما و شادی تمام مسلمانان است ما را از شر او آسوده ساز، و بجای او کسی را به ما ارزانی دار که برای ما بهتر از او باشد، تا آنجا که نشانه اجابت را طوری بر ما نمایان سازی که ما در دین و دنیای خود بدان آشنا باشیم ای مهربان تر از هر مهربانی(1011)

845- حضرت خضر (علیه السلام) با علی (علیه السلام)

محمد بن حنفیه می گوید: روزی در حالی که امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) به دور خانه کعبه طواف می کرد به مردی برخورد که چنگ به پرده کعبه زده بود و می گفت: ای آنکه هیچ صوتی تو را از صوت دیگر باز ندارد، و ای آنکه حاجتمندان تو، تو را به اشتباه نیندازند، و ای آنکه اصرار نیازمندان در سؤال از تو ملولت نسازد، خدایا عفو و شیرینی رحمت خود را به من بچشان (یا من لا یشغله سمع عن سمع، یا من لا یغلطه السائلون، یا من لایبرمه الحاح الملحین، اذقنی برد عفوک، و حلاوة رحمتک) علی (علیه السلام) به او فرمود: این دعای توست؟
او عرض کرد: مگر شنیدی؟ حضرت فرمود: آری، سپس فرمود: در پایان هر نمازی این دعا را بخوان، بخدا سوگند هیچ مؤمنی این دعا را در پایان نمازش نخواند جز اینکه خداوند گناهان او را بیامرزد. هر چند به شمار ستارگان آسمان و قطرات باران و به تعداد ریگ و ریگزارها و ذره های خاک زمین باشد.
آنگاه امام علی (علیه السلام) به او فرمود: علم آن نزد من است، و خداوند وسعت دهنده و کریم است. آن مرد که حضرت خضر (علیه السلام) بود به علی (علیه السلام) گفت: به خدا سوگند راست گفتی ای امیرمؤمنان و بر فراز مرتبه هر صاحب دانشی دانای دیگری هست (1012)