هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

786- تنبیه هوس باز شکم پرست

روزی مردی نصرانی که تازه مسلمان شده بود، او را با گوشت خوک بریان شده دستگیر کردند آنگاه او را نزد امام علی (علیه السلام) آوردند. امام پرسید که: چرا چنان کرده است؟
او در پاسخ گفت: من مریض بودم و برای مداوا از آن می خواستم استفاده کنم.
امام در نهایت اظهار داشت که اگر خوک استفاده می کردی بر تو حد می زدم، امام اکنون چنان ضرباتی بر تو فرود آید که دیگر یاد این عمل را ننمایی.(948)

787- عدالت برای همه

روزی فردی به نام لبیدبن عطارد تمیمی توسط مأموران حکومتی حضرت به خدمت امام علی (علیه السلام) احضار گشت او به همراه مأمورین امام در بین راه به جمعی برخورد که بعضی از طائفه بنی اسد در آن جمع گرد هم آمده بودند، در میان آن جمع نعیم بن دجاجه نشسته بود، او برخاست و لبید بن عطارد را فراری داد.
مسؤولان دستگیری، خدمت امام آمدند و اظهار داشتند که نعیم بن دجاجه باعث فرار کردن لبید شد، او چنین حادثه ای را بوجود آورده است. امام فرمان احضار نعیم را داد و به شدت او را بخاطر عمل ناپسندش مورد تعزیر قرار داد(949)

788- تأخیر در اجرای الهی

در دور حکومت امام علی (علیه السلام) حضرت در شرائطی اجرای حدالهی را برای متخلفان به تأخیر می انداخت، از امام نقل شده است: لا اقیم علی رجل حدا با رض العدو و حتی یخرج منها مخافة تحمیه الحمیه فیلحق بالعدو؛ در سرزمین دشمن به کسی از، سپاهیانم حد را اجرا نخواهم کرد (تا زمان خروج از منطقه دشمن) تا مبادا (اینکار) او را به آن وا دارد که به دشمن پناه ببرد. (950) و در مورد دیگری مردی را خدمت امام آوردند که مستحق حد بود، اما آن مرد مریض بود و بدنی پر جراحت داشت لذا امام فرمود: اخروه حتی یبرا لا تنکاقر وحه علیه فیموت و لکن اذا برأ حددناه؛ اجرای حد را به تأخیر اندازید تا مبادا از سرباز شدن جراحات (در اثر حد) مرگش فرا برسد، لکن پس از بهبودی او را حد خواهیم زد. (951)