هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

781- حالت علی (علیه السلام) در نماز

نقل شده است هنگامی که امیرمؤمنان (علیه السلام) داخل نماز می شد، انه کان اذا دخل الصلاة کان کانه بناء ثابت او عمود قائم لا یتحرک... همچون بنایی ثابت و استوار و بدون تحرک بود. و یا چون عمود ایستاده بود که هیچ گونه تحرکی نداشت. و بسا رکوع و سجودش طولانی می شد و بدن مبارکش از بس بی حرکت بود که گاهی مرغی بر پشت مبارک حضرتش می نشست و هیچ کس به جز علی ابن ابیطالب (علیه السلام) و امام چهارم حضرت علی بن حسین (علیه السلام) طاقت نداشت مانند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نماز بخواند.(941)

782- فریب رکوع و سجده کسی را نخورید

در وصایای حکیمانه حضرت امیر (علیه السلام) به کمیل بن زیاد آمد:
یا کمیل! لا تغتر باقوام یصلون فیطیلون، و یصرمون فیدا و مون ما و یتصدقون قیحسبون انهم موفقون...
ای کمیل! به اقوامی که نماز طولانی می گذارند و مدام روزه می گیرند و اهل صدقه هستند و گمان می برند که آدمهای موفقی هستند، فریب نخور و شیفته آنان مباش.
(زیرا ممکن است که به این اوصاف عادت کرده باشند یا بخواهند عمداً مردم را فریب دهند.)
یا کمیل! اقسم بالله لسمعت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم یقول: ان الشیطان اذا حمل قوما علی الفواحش مثل الزنا و شرب الخمر و الریا...
ای کمیل! سوگند به خدا از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که می فرمود: شیطان وقتی قومی را دعوت به فواحش و فجایع مثل زنا و شراب خواری و ریا و سمعه و آنچه شبیه این گناهان است می نماید، عبادات شدید و زیادی را با طول رکوع و سجود و خضوع و خشوع پیش آنان محبوب می گرداند. وقتی خوب آنها را به دام انداخت آنگاه آنان را دعوت به ولایت و دوستی پیشوایان جور و ستم می نماید پیشوایانی که انسانها را به آتش دعوت می کنند و در قیامت یاری نخواهد شد و کسی به دادشان نخواهد رسید.(942)

783- آتش فتنه را خاموش کرد

معاویه در عصر حکومت علی (علیه السلام) برای ایجاب آشوب عبدالله بن عامر حضرمی را با گروهی به بصره که یکی از شهرهای تحت حکومت علی (علیه السلام) بود فرستاد، عبدالله توانست آشوبی در منطقه درست کند ولی توسط اصحاب و یاران امام در خانه ای محاصره شد، نیروهای امام گرد مقر عبدالله را گرفتند و خانه را به آتش کشیدند و خانه و ساکنان آن در آتش سوختند زیاد بن ابیه (جانشین عبدالله بن عباس در بصره) پس از سرکوبی آشوب عبدالله توسط جاریة بن قدامة، فرمانده لشکر اعزامی از طرف امام، در نامه ای به امام، گزارش وقایع را چنین نگاشت.
جاریه بن قدامه بنده صالح خدا از پیشگاه تو آمد و با گروه ابن حضرمی درگیر شد و یاران او را ناچار ساخت که در خانه ای از خانه های بصره محصور گردند... سپس ابن حضرمی و یارانشان کشته شدند و برخی با آتش مردند و گروهی دیوار بر آنان فرود آمد و جمعی خانه بر سرشان خراب شد و طائفه ای با شمشیر از بین رفتند و بعضی از آنان توبه کردند و بخشوده شدند. (943)
امام پس از استماع حادثه و خواندن نامه فوق از وضعیت جنگ مطلع شد.