هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

779- دستور العمل علی (علیه السلام) به محمد بن ابی بکر

در مورد کیفیت برگزاری نماز جماعت با مردم و امام امت شدن و چگونگی رعایت احوال مردم حضرت امیر (علیه السلام) به یار وفادار خود محمد بن ابی بکر، زمانی که او را به فرمانداری مصر گسیل می داشت چنین فرمود:
انظر صلاتک کیف هی؟ فانک امام و لیس من امام یصلی بقوم فیکون فی صلاتهم تقصیر الا کان علیه او زارهم...
ای محمد بن ابی بکر! به نمازت بنگر که چگونه است (و با چه کیفیتی آن را به پا می داری) پس، براستی تو امام جماعت مسلمین هستی. کسی که با قومی نماز بگزارد و امام آنان باشد و آن قوم در نمازشان تقصیر و یا کوتاهی باشد وزر و وبال آنان برگردن امامشان می باشد و چیزی از نماز آن مردم کاسته نخواهد شد و هرگاه نمازشان کامل باشد، امام جماعت مانند پادش همان جمعیت را دارا خواهد بود و چیزی از اجر و پاداش آن نمازگزاران کاسته نخواهد شد.(938)

780- قدر جوانی دانستن

در اشعاری منسوب به علی (علیه السلام) می خوانیم که فرمود:
شیئان لو بکت الدماء علیهما - عینای حتی توذنا بذهاب
لم یبلغ المعشار من حقیهما - فقد الشباب و فرقة الاحباب
اگر چشم های من برای دو چیز تا آنجا اشک بریزند که تا نزدیک به نابودی برسند یک دهم حق آن دو را اداء نکرده ام آن دو عبارتند از: از دست دادن جوانی و فراق و جدایی از احباب و دوستان(939)
سعدی در اشعارش می گوید:
جوانا ره طاعت امروز گیر - که فردا جوانی نیاید زپیر
به غفلت بدادم ز دست آب پاک - چه چاره کنون جز تیمم به خاک
مکن عمر ضایع به افسوس و حیف - که فرصت عزیز است و الوقت ضیف
و در شعری دیگر علی (علیه السلام) می فرماید:
بر جوانی ام که از دست رفته گریانم، ای کاش، جوانیم باز می گشت، و اگر جوانی به فروش می رسید به فروشنده آن هر چه می خواست می پرداختم، جوانی وقتی در مسیر رفتن قرار گرفت، جستن و یا برگرداندن آن میسر نیست.(940)

781- حالت علی (علیه السلام) در نماز

نقل شده است هنگامی که امیرمؤمنان (علیه السلام) داخل نماز می شد، انه کان اذا دخل الصلاة کان کانه بناء ثابت او عمود قائم لا یتحرک... همچون بنایی ثابت و استوار و بدون تحرک بود. و یا چون عمود ایستاده بود که هیچ گونه تحرکی نداشت. و بسا رکوع و سجودش طولانی می شد و بدن مبارکش از بس بی حرکت بود که گاهی مرغی بر پشت مبارک حضرتش می نشست و هیچ کس به جز علی ابن ابیطالب (علیه السلام) و امام چهارم حضرت علی بن حسین (علیه السلام) طاقت نداشت مانند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نماز بخواند.(941)