هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

774- توبیخ فرمانده ای ضعیف

مسیب بن نجیة الفزاری از سوی امام مسؤول شد، تا با دو هزار نفر از قبیله همدان برای سرکوبی عبدالله بن سعدة حرکت کند دو لشکر با یکدیگر برخورد کردند و عبدالله بن سعدة عقب نشینی کرد و در منطقه تیماء تحصن نمود و لشکریان مسیب گرد محل استقرار عبدالله بن سعدة را محاصره کردند، شبانگاه متحصنان توانستند از قلعه بیرون روند و به شام بگریزند، پس از بازگشت، امام فرمانده خود را مورد عتاب قرار داد و چند روزی او را در زندان جای داد. سپس او را آزاد کرد و مسؤولیت اخذ صدقات در کوفه را به او واگذار کرد.(929)

775- برخورد امام با جاسوسان

در حکومت 5 ساله خود، امام از مسأله جاسوسان دشمن غفلت نمی کرد، به عنوان نمونه معقلة بن هبیره پس از فرار به سوی معاویه برای برادر خود (نعیم بن هبیره) نامه ای نوشت و به او اطلاع داد که با معاویه، سخن گفته است و زمینه امارت و... را برای او فراهم ساخته است. معقله، این نامه را توسط یکی از نصرانیان بنی تغلب برای برادرش فرستاد، این نصرانی دستگیر شد و او را به حضور امام آوردند، حضرت دستور دادند که دست نصرانی را قطع کنند و او هم در اثر آن در گذشت.(930)

776- تبعید متخلفان توسط امام

تغییر اجباری محل سکونت از مواردی بود که امام بارها از آن استفاده کردند از جمله:
تبعید قبیله غثی و قبیله باهله است، این دو قبیله در کوفه زندگی می کردند و با امام و حکومت حضرت ناسازگاری نشان می دادند امام در مکالمه ای به آن فرمودند یا معشر باهله اشهد الله انکم تبغضونی؛ ای طائفه باهله! خدا گواه است که شما مرا دشمن خود می دارید
این دو طایفه از شرکت در جنگ صفین نیز خودداری کردند و در کوفه به فتنه انگیزی مشغول شدند از این رو امام سهمیه بیت المال آنان را پرداخت کرد، سپس به آنان سه روز مهلت داد تا از کوفه خارج شوند و در منطقه دیلم سکونت گزینند.(931)
امام یکی از کسانی را که از حکومت فاصله گرفتند و حاضر به همکاری و جهاد نشده بود به مدائن تبعید کرد. همچنین در ارتباط با شخصیت بحث انگیز عبدالله بن سبا نقل شده است که بعد از آن که از حبس رها شد امام از او تعهد گرفتند که در کوفه نماند او گفت: کجا بروم؟ امام مدائن را برای او تعیین کردند.(932)