هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

720- علی (علیه السلام) و قرآن

روزی علی (علیه السلام) به جماعتی فرمود: من آیه ای از قرآن را نازل نشده الا اینکه می دانم آن آیه در کجا و درباره چه سی نازل شده، در دشت نازل شده یا در کوه.
سؤال کردند: درباره خود شما چه آیه ای در قرآن نازل شده است؟ حضرت فرمود: اگر از من نمی پرسیدید به شما نمی گفتم، همانا درباره من این آیه نازل شده (852) (همانا تو منذری و برای هر قومی رهبری) و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم منذر است و من رهبر شما هستم به آنچه که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آورده است.(853) لذا وقتی در روز وحی به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می رسد تا شب نشده بود پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم وحی الهی را به علی (علیه السلام) می رساند، اگر شب هنگام به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم وحی می شد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صبح نمی کرد تا آنکه وحی الهی را به علی (علیه السلام) خبر می داد(854).

721- ارادتمندی، سعادتمندی

حجاج بن یوسف دو تن از دوستان علی (علیه السلام) را دستگیر کرد به یکی از آنها گفت: از علی بیزاری بجو! او گفت:! اگر این کار را نکنم تو چه خواهی کرد؟ حجاج گفت: به خداوند تو را می کشم یا با بریدن دو دست یا دو پایت هر کدام را می خواهی خود انتخاب کن.
او گفت: ای حجاج روز قصاص (قیامت) می رسد تو خود هر کدام را می خواهی اختیار کن.
حجاج گفت: بخدا زبان تیزی داری، پروردگارت کجاست؟ او گفت: در کمین هر ستمکار، حجاج دستور داد هر دو دست و پای او را بریدند و بدارش زدند: حجاج سراغ رفیق او رفت آنگاه از او پرسید: تو چه می گویی؟ او نیت گفت: من نیز هم عقیده رفیق خود هستم، حجاج دستور داد تا گردن او زدند و سپس به دار آویختند.(855)

722- نماز جمعه

امام علی (علیه السلام) فرمود: حاضران در نماز جمعه سه دسته اند، دسته اول آنهائی هستند که با تواضع و آرامش، پیش از امام حاضر می شوند و نماز جمعه اینها کفاره گناهانشان است تا جمعه دیگر و به اضافه سه روز هم بیشتر، چون خداوند می فرماید هر که حسنه ای انجام دهد ده برابر آن را دارد. (856)
دوم مردمی که با جنجال و تملق و دلتنگی حاضر شوند، این مردم هم گناهانشان ریخته می شود.
سوم، مردمی که در حال خطبه امام می آیند که این خلاف سنت است و او از آن دسته است که چون از خداوند درخواستی کند خداوند اگر بخواهد به او عطا می کند و اگر نخواهد محرومش خواهد کرد(857)