هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

712- مسجد سازی های حضرت علی (علیه السلام)

امام علی (علیه السلام) در تمام دوران زندگی خود به مسأله مسجد سازی توجه کاملی داشت در منطقه احد و در جنوب مسجد النبی و در شهر مدینه و در محله مساجد سبعه و هر جا که اقامت می کرد به امر مسجد سازی می پرداخت.
حتی هنگامی که لشکر خود را بسوی میدان صفین حرکت می داد در طول راه نیز این امر مقدس را از یاد نبرد.
لذا امام علی (علیه السلام) وقتی به شهر مرزی هیت رسید وارد شهر نشد، آن شهر را دور زد و در یک میدان فراخ در اطراف هیت، مدتی را توقف نمود و در منطقه ای به نام اقطار توقف کوتاهی داشت و مسجدی در آنجا ساخت که تا سالیان طولانی مردم در آنجا نماز می خواندند. (839)
علی (علیه السلام) در ساختن مسجد مدینه و بصره و کوفه و همچنین مسجدی به یاد پیروزی بر عمروبن عبدود در جنگ خندق در محله احزاب، بنام مسجد فتح بنا کرد و شب ها در آنجا نماز می خواند.(840)

713- توجه به وضع اقتصادی مردم

علی (علیه السلام) به یکی از فرماندهان خود بنام قرظة بن کعب انصاری بخاطر اینکه مردم منطقه حکومتی او دچار مشکل اقتصادی شده بودند می نویسد:
مردانی از اهل ذمه از حوزه فرمانداران تو گفته اند که در زمینهایشان نهری داشته اند که پر و خشک شده است، پس در مشکلات اقتصادی آنها مطالعه کن. و آن نهر را اصلاح کن!
بجان خودم سوگند! اگر آبادانی شود و مردم تأمین گردند بهتر از آن است که از آنجا کوچ کنند و ناتوان گردند، و از انجام کارهایی که به صلاح مملکت است باز مانند (841)
لذا امام صادق (علیه السلام) فرمود: کان امیرالمؤمنین یکتب یوصی بفلاحین خیراً؛ امیرالمؤمنین (علیه السلام) همیشه در نامه به کارگزاران حکومتی خود سفارش کشاورزان را می کرد.
و در حدیثی دیگر، امام صادق (علیه السلام) فرمود: علی (علیه السلام) همواره بیل می زد و نعمتهای نهفته در دل زمین را استخراج می کرد.(842)

714- کار کردن افتخار اوست

علی (علیه السلام) از راههای گوناگونی به کار و تولید توجه می نمود.
- در جوانی شتری داشت که با آن باغستانهای مردم را آب می داد و از بابت آن اجرت می گرفت.
- و با شتر از راههای دور آب آشامیدنی به شهر می آورد و اجرت یم گرفت.
- کشاورزی و درختکاری و باغداری را دوست می داشت و باغات زیادی را در اطراف مدینه به وجود آورد.
- چاه می کند، وقتی از چاه ها آب فواره می زد آن را وقف مسافران و حجاج بیت الحرام می کرد.
- گاهی دوستان حضرت اصرار می کردند که بیل را از دست امام (علیه السلام) بگیرند و او را در کارش کمک کنند لیکن آن حضرت مانع می شد و به کار خود ادامه می داد(843)
- فرزندان و همسران خود را نیز به کار و تولید تشویق می نمود، آنان نیز لباس های مورد احتیاج خود را از پشم ریسی فراهم می نمودند و خود آنرا می بافتند(844)
- برخی از نخلستانها را وقف همسران و فرزندان خود می کرد تا محتاج دیگران نباشند.(845)