هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

689- تواضع حضرت علی (علیه السلام)

از امام صادق (علیه السلام) منقول است: یک روز حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) در حالی که سوار بر مرکبی بود به طرف اصحاب خود حرکت کرد تا به آنها پیوست. آنان نیز گرد علی (علیه السلام) جمع شدند و وقتی حضرت می خواست بجایی برود آنان از عقب سر او حرکت کردند، ناگاه حضرت متوجه عقب سر خود شد و دید اصحاب از عقب سر او حرکت می کنند. حضرت آنان را مورد خطاب قرار داد و فرمود: آیا کاری دارید؟ پاسخ دادند: حاجتی ندارند اما دوست دارند در رکاب آن حضرت باشند حضرت این نوع تشریفات و احترام را نپسندید و به آنان دستور بازگشت داد و چنین تشریفاتی را موجب فساد راکب و ذلت و زبونی افراد پیاده رو دانست و پس از آن دستور حرکت داد چند دقیقه بیشتر نگذشته بود که متوجه عقب سر خود شد و فرمود: باز گردید زیرا صدای کفش های عقب سر افراد، دلهای طمعکار آنها را آلوده می کند.(812)

690- امام فقیر نبود انفاق گر کاملی بود

به امام علی (علیه السلام) خبر رسید که: طلحه و زبیر گفته اند: علی (علیه السلام) مال و ثروت ندارد و فقیر است. این خبر به علی (علیه السلام) گران آمد به نمایندگان خود فرمود: همه محصول باغهای خودم را در جا جمع کنید. نمایندگان هنگام محصول، همه محصولات را جمع کردند و به دستور امام آنها را فروختند و پول آنها صد هزار درهم گردید. امیرمؤمنان (علیه السلام) آن پولها را در روبروی خود بر زمین ریخت و پیام بر طلحه و زبیر فرستاد و آنها را در آنجا حاضر کرد آنگاه فرمود: ( هذا المال و الله لی لیس لا حد فیه شیی؛ این پولها سوگند به خدا مال شخصی من است که از دسترنج خود بدست آوردم نه از بیت المال مسلمین و هیچ کس در آن حق ندارند.)
آنها می دانستند که حضرت علی (علیه السلام) دروغ نمی گوید: دریافتند که علی (علیه السلام) صاحب اموال بسیار است که از حضور علی (علیه السلام) بیرون آمدند و به یکدیگر گفتند: علی (علیه السلام) فقیر نیست بلکه صاحب ثروت می باشد.(813)

691- غیب گویی ستاره شناس در محضر حضرت

در حالی که علی (علیه السلام) به همراه سپاه خویش روانه جنگ معروف نهروان بود. ستاره شناسی به نام مسافر بن عفیف با عجله خود را به آن حضرت رسانید و عرض کرد: اوضاع کواکب بر این دلالت دارد که اگر کسی در این ساعت حرکت کند از دشمن شکست می خورد. علی (علیه السلام) فرمود: این ادعا، با قرآن که می فرماید: (غیر از خدا کسی بر غیب و نهان آسمانها زمین آگاه نیست)(814)سازگار نیست و تو با چنین عقیده ای خود را از خداوند بی نیاز کرده ای!
سپس رو به یاران خود کرد و فرمود: از ستاره شناسی جز آن مقداری که برای شناختن راههای بیابان و دریا، لازم است خودداری کنید زیرا چنین ادعاهایی انسان را به غیب گویی می کشاند. غیب گویی هم در ردیف جادوگری است و جادوگر نیز در ردیف کافر قرار دارد و جایگاه کافر هم، آتش دوزخ خواهد بود.
آنگاه حضرت یاران خود را مخاطب قرار داد و ضمن توکل بر خدا دستور داد آنان بنام خدا به راه خود ادامه دادند و در جنگ پیروز و سرافراز هم گردیدند.(815)