هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

549- مرد صلاة و صیام و قیام

خوارج به عنوان اعتراض به حکومت امام علی (علیه السلام) در مسجد کوفه جمع می شدند و در نماز جماعت آن حضرت شرکت نمی کردند و گاهی هم با شعارهای تند و زننده مخالفت خود را علنی می ساختند. روزی حضرت علی (علیه السلام) در نماز صبح بود و ابن کوا (یکی از منافقان مشهور عصر امامت امام علی (علیه السلام)) این آیه را تلاوت کرد، و لقد اوحی الیک و الی الذین من قبلک لئن اشرکت لیحبطن عملک و لتکونن من الخاسرین؛(648) به تو و همه پیامبران پیشین وحی شده که اگر مشرک شوی تمام اعمالت تباه می شود و از زیانکاران خواهی بود.
هدف او از خواندن این آیه این بود که به کنایه به آن حضرت در مورد قبول حکمیت در جنگ صفین اعتراض کند.
امام (علیه السلام) برای احترام به قرآن، سکوت کرد تا وی آیه را به پایان رسانید، سپس امام (علیه السلام) به ادامه قرائت نماز خود بازگشت ولی ابن کوا، کار خود را دو مرتبه تکرار کرد، باز امام سکوت کرد، و ابن کوا، برای سومین بار آیه را به گونه ای تلاوت کرد تا به نماز او لطمه ای وارد نشود.
فاصبر ان وعدالله حق و لا یستخفنک الذین لا یوقنون؛ اکنون که چنین است صبر پیشه کن که وعده خدا حق است و هرگز کسانی که ایمان ندارند تو را خشمگین نسازند(649).
و این اشاره به مجازات دردناک الهی است که در انتظار مخالفان و منافقان و افراد بی ایمان می باشد. سرانجام امام سوره نماز خود را تمام کرد و به رکوع رفت.(650)
مظهر کل، فاتح خیبر، امیرالمؤمنین - بندگی قنبرش فخر من و آبای من(651)

550- لذات دنیا چیست؟

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) به عمار یاسر فرمود: ای عمار بر دنیا غم مخور که تمام لذات دنیا شش چیز است.
مطعوم و مشروب و ملبوس و منکوح و مشموم و مرکب
امام شریفترین طعامها عسل است که فرآورده زنبور می باشد و بهترین مشمومات مشک است که از خون آهو است و نفیس ترین مرکوبها اسب است که تمام حیوانات از آن می آشامند و نیکوترین ملبوسات ابریشم است و آن بافته گرمی است. و منکوحات زنانند و آنها وسیله دفع شهوت هستند پس دنیا چه زیبایی دارد و چگونه می شود به آن دلبستگی و تفاخر نمود فرمود: مصیبات دنیا بسیار است و مشاربش تیره و هیچ دوستی را با دوستی خود برخوردار نکند.(652)

551- شمارش مورچگان

ابوذر غفاری می گوید: من با حضرت علی (علیه السلام) برای انجام کار حضرت، به مقصدی حرکت کردیم تا اینکه به بیابان وسعی که در آن مورچگان زیاد مانند سیل روان بودند رسیدیم از عظمت این منظره و این سیل مورچه تعجب کردم و گفتم الله اکبر چقدر بزرگ است آن خدایی که شمارش این مورچگان را دارد و از عدد آنها مطلع است.
حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: این سخن را مگو. بلکه بگو (جل باریه) چقدر بزرگ است آن خدایی که آن مورچگان را آفریده است. بعد امام ادامه داد: سوگند به آن خدایی که تو را آفریده و صورت بندی کرده است من شمارش آنها را می دانم و نر آنها را از ماده آنها به اذن خدای عز و جل می شناسم.