هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

486- ترک نماز جماعت و محرومیت ها

به امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) خبر رسید: که گروهی برای نماز در مسجد حاضر نمی شود. حضرت خطبه ای خواند و در آن خطبه چنین فرمود: به درستی که گروهی برای نماز در مساجد ما حاضر نمی شوند، پس با ما نه غذا بخورند، نه آب بیاشامند، نه مشورت کنند، نه از ما (زن) بگیرند و از غنایم ما چیزی اخذ نکنند، تا اینکه در نماز جماعت با ما حاضر شوند.(571)
لذا در روایت است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم کسانی که صدای اذان مسجد را بشنوند و در مسجد جهت نماز حاضر نشوند، آنها را به عنوان یهودی امت خود نامیده اند و دستور داده اند بر ای افراد سلام نکنند.

487- اهمیت نماز جماعت و حرمت مسجد

امام صادق (علیه السلام) فرمود: به علی (علیه السلام) خبر رسید که گروهی از مردم برای نماز در مسجد حاضر نمی شوند.امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) برای مردم سخنرانی کرده و در ضمن آن فرمود: گروهی که برای نماز خواندن با ما در مساجد حاضر نمی شوند. آنان حق ندارند با ما غذا بخورند و بیاشامند و مشورت کنند و با ما ازدواج نمایند و حق ندارند از بیت المال مسلمین استفاده کنند مگر اینکه در نماز جماعت ما حاضر شوند.
نزدیک است اگر آنها از کار خود خود دست برندارند فرمان دهم تا خانه های آنان را به آتش بسوزانند.
آنگاه امام صادق (علیه السلام) فرمود: مسلمانان از خوردن و آشامیدن و ازدواج با آنها خودداری کردند تا اینکه آنان در نماز جماعت مسلمین حاضر شدند.(572)
لذا مسأله نماز جماعت از چنین جایگاهی برخوردار است که امام علی (علیه السلام) با شدت با این عده که اهل نماز جماعت نیستند برخورد می نماید. در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نیز برخی از مردم نسبت به رفتن به مسجد و شرکت در نماز کوتاهی می کردند. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: زود است دستور دهیم خانه های کسانی که نماز در مسجد را ترک می کنند بر سرشان بسوزانند(573) و در روایت است که علی (علیه السلام) مردی را در مسجد دید که مشغول دستان سرایی بود او را با تازیانه زدند و از مسجد بیرون کردند.(574)

488- ساختن مصلی در خانه

امام صادق (علیه السلام) می فرماید، (روش امام علی (علیه السلام) این گونه بود که) امام علی (علیه السلام) در خانه خود اتاقی را، که نه بزرگ بود و نه کوچک، به عنوان محل نماز قرار داده بود و شبها برای خواندن نماز به آن محل می رفت و اگر طفل کوچکی نمی خوابید، آن حضرت کودک را با خود به آن اتاق می برد و نماز می خواند.(575)