هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

388- عالمترین مردم

ابن ابی الحدید در چند جا به مناسباتی نقل می کند که عمر بن خطاب بارها به علی (علیه السلام) گفته است که یا علی (علیه السلام) من نسبت به شما در شگفتم، زیرا در مورد هر مشکلی که از شما سؤال می شود، کلمه نمی دانم به زبان خود جاری نمی کنی و بدون تأمل، پاسخ سؤال کننده را می گویی. حضرت علی (علیه السلام) پنج انگشت دست خود را به عمر نشان داد و فرمود: عمر اینها چند انگشت است عمر فوراً در جواب عرض کرد: پنج انگشت. آنگاه حضرت علی (علیه السلام) فرمود: آگاه باش تمامی علوم و پاسخ هر مشکلی و سؤالی در نزد من به همین آسانی است.

389- شعر وداع

حضرت امیر در حین دفن همسر خود فاطمه الزهرا علیهاالسلام فرمود:
لکل اجتماع من خلیلیل فرقة - و کل الذی دون الفراق قلیل
و ان افتقادی واحدا بعد واحد - دلیل علی ان لا یدوم خلیل
یعنی: برای هر جمع دوستانه ای بالاخره جدایی است و آنچه جدای ناپذیر باشد بس کم و اندک است.
و فقدان یکی (یعنی فاطمه علیهاالسلام) بعد از دیگری (یعنی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم) برای من دلیل آنست که هیچ رفاقت و انسی را دوام نیست.(456)

390- گردآورنده قرآن کریم

پس از وفات رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نخستین کسی که به گردآوری و ضبط آیات قرآن پرداخت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (علیه السلام) بود، لذا حضرت علی (علیه السلام) سوگند یاد کرد ردا بر دوشش نیفکند مگر آنکه قرآن را جمع آوری نماید و فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به من وصیت کرد که پس از دفن او از خانه خارج نشوم مگر زمانی که قرآن را گرد آورده باشم...
و حضرت امیر (علیه السلام) نیز چنین کرد و چون از گردآوری قرآن فارعلی (علیه السلام) شد گفت: هذا کتاب الله و و قد جمعته من اللوحین البته قرآن کریم قبلاً بطور پراکنده موجود بود. لذا حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به حضرت علی (علیه السلام) فرمود: قرآن در قطعه های حریر و کاغذ و پوست پراکنده است و تو آن را جمع آوری کن لذا علی بن ابیطالب (علیه السلام) بدین منظور تلاش کرد و قرآن را در پارچه زرد رنگی گردآوری نمود و بر آن مهر زد.(457)