هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

352- فرشته ای از سه جنس

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: شبی که مرا به معراج بردند جبرئیل دست مرا گرفت و به بهشت برد و مرا به یکی از مسندهای بهشت رسانید. آنگاه یک دانه ای به من داد و چون آن دانه را دو نیم کردم حوریه ای از آن بیرون آمد که مژگان چشمش چون پرهای جلو کرکس بود: به من گفت: درود بر تو یا احمد، ای رسول خدا، ای محمد، گفتم: خداوند تو را مورد لطف قرار دهد، تو کیستی؟ گفت: من راضیه و مرضیه ام خداوند مرا از سه جنس آفریده، پائین تنم از مشک است و بالای آن از کافور و میانه ام از عنبر و با آب زندگی خمیر شدم و خداوند فرمود: باش و من بودم و آفریده شدم برای پسر عم و وصی و وزیر تو علی بن ابیطالب(417).

353- ممتازترین مرد اسلام

امام صادق (علیه السلام) از قول پدرانش فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روز از منزل خود بیرون رفت و عبائی سیاه با دو تیره در تن داشت، سپس فرمود: این عبا را به من پوشاند دوستم، صفیم، عزیز من، آنکه از طرف من ادا می کند قرض مرا و وصی و وارث و برادر من است پیش از همه مؤمنان، مسلمان شده و در ایمان از همه مخلص تر، و از همه با سخاوت تر است و پس از من سید بشر است و سرور رو سفیدان است و امام اهل زمین است همانا او علی بن ابیطالب است، آنگاه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از شوق او پیاپی گریست تا ریش مبارکش از اشک چشمش تر شد(418).

354- از علی (علیه السلام) جدا مشو

حذیفه بن اسید غفاری می گوید: از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که فرمود: ای حذیفه! براستی حجت خدا بعد از من بر شما علی بن ابیطالب (علیه السلام) است، کفر با او کفر با خداست، شرک به او شرک به خداست، شک در او شک در خداست، و الحاد در او الحاد در خداست، و انکار او انکار خداست، و او حبل الله المتین است که بریدن او قطع شدنی ندارد، دو کس درباره او هلاک شدند، دوست غلو کننده و کسی که در حق او کوتاهی کند.
ای حذیفه! از علی (علیه السلام) جدا مشو، که از من جدا می شوی و با او مخالفت مکن که مخالفت با من است، علی (علیه السلام) از من است، و من از علی (علیه السلام) هر کس که علی را به خشم آورد، مرا به خشم آورده و هر که او را خشنود سازد مرا نیز خشنود و واضی کرده است(419)