هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

350- محل دعای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم هر سپیده دم بر در خانه علی (علیه السلام) و فاطمه علیهاالسلام می ایستاد و به خداوند عرض می کرد: (الحمد الله المحسن المجمل المنعم المنفصل الذی بنعمه تتم الصالحات سمیع سامع به حمد الله و نعمته و حسن بلاوه عند نانعوذ بالله من النار نعوذ بالله من صباح النار نعوذ بالله من مساء النار الصلوة...)
حمد مخصوص آن خدای محسن و نیکوئی است که فضیلت بخش به نعمت خود اعمال صالحه را تمام کرده، سمیع است و سامع، حمد خدا و نعمت او و حسن آزمایش او بر ما پناه می برم به خدا از دوزخ، پناه می برم به خدا از شام دوزخ، رحمت بر شما باد ای اهل بیت، همانا خدا خواسته پلیدی را از شما ببرد ای اهل بیت و به خوبی شما را پاکیزه کند)(415)

351- گل خوش بوی محمد صلی الله علیه و آله و سلم

امام علی (علیه السلام) می فرماید: (حیانی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم بالورد بکتا یدیه فلما ادنیته الی انفی قال اما انه سید ریحان الجنة بعد الاش؛ یعنی: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با دو دستش گلی را به من هدیه کرد هنگامی که آن را به بینی خود نزدیک بردم آن حضرت فرمود: این گل، بعد از گل آس، سرور گلهای بهشت است).(416)
گل آس درختی است شبیه درخت انار که برگهایش سبز و خوش رنگ و گلهایش سفید و خوشبو می باشد.

352- فرشته ای از سه جنس

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: شبی که مرا به معراج بردند جبرئیل دست مرا گرفت و به بهشت برد و مرا به یکی از مسندهای بهشت رسانید. آنگاه یک دانه ای به من داد و چون آن دانه را دو نیم کردم حوریه ای از آن بیرون آمد که مژگان چشمش چون پرهای جلو کرکس بود: به من گفت: درود بر تو یا احمد، ای رسول خدا، ای محمد، گفتم: خداوند تو را مورد لطف قرار دهد، تو کیستی؟ گفت: من راضیه و مرضیه ام خداوند مرا از سه جنس آفریده، پائین تنم از مشک است و بالای آن از کافور و میانه ام از عنبر و با آب زندگی خمیر شدم و خداوند فرمود: باش و من بودم و آفریده شدم برای پسر عم و وصی و وزیر تو علی بن ابیطالب(417).