هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

317- خطبه بدون الف

بسیاری از مورخین نقل کرده اند جمعی از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم پیرامون این بحث می کردند که کدامیک از حروف در کلمات بیشتر به کار می رود همه متفق شدند بر اینکه حرف الف بیشتر در کلمات به کار می رود. آنگاه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بپا خاست و با لبداهه خطبه بدون الف ایراد نمود که مختصری از آن از نظرتان می گذرد این خطبه با حدود 795 کلمه، در آن پیرامون مسائلی چون توحید - قرآن و حمد الهی اخلاص توکل یقین حکمت الهی و عذاب الهی صفات الهی -خالقیت الهی پرده پوشی خداوند قیامت و عذاب الهی تقوا مرگ حالات محتضر و احوالات قبر و رسوائی روز قیامت ملائکه الهی و دعا، صحبت به میان آمده است، البته به علت طولانی بودن خطبه از کل خطبه صرفاً 149 کلمه اول را می آوریم:
حمدت و عظمت من عظمت منته، و سبغت نعمته و سبقت رحمته غضبه و تمت کلمته و نفذت مشیئته و بلغت قضیته، حمدته حمد مقر لربوبیته متخضع لعبودیته متنصل من خطیئته، معترف بتوحیده، مومل من ربه مغفرة تنجیه، یوم یشغل عن فصیلته و بنیه، و نستعینه و نستر شده و نستهدیه و نومن به و نتوکل علیه، و شهدت له تشهد مخلص موقن و فردته تفرید مؤمن متیقن، و وحدته توحید عبد مذعن، لیس له شریک فی ملکه و لم یکن له ولی فی صنعه جل عن مشیر و وزیر و عون و معین و نظیر، علم فستر و نظر فخبر و ملک فقهر و عصی فغفر و حکم فعدل، لم یزل و لن یزول لیس کمثله شی ء و هو قبل کل شی ء و بعد کل شی ء ما رب متفرد بعزته متمکن بقوته متقدس بلعوه متکبر بسموه، لیس یدر که بصر و لیس یدر که بصر و لیس یحیط به نظر، قوی منیع بصیر سمیع حلیم...
ترجمه: حمد و تعظیم می کنم خدائی را که منتش بس بزرگ و نعمتش بس فراوان و سرشار است (خدائی که) رحمتش بر غضبش پیشی گرفته و کلماتش به سر حد کمال و تمام رسیده است، اراده اش در همه چیز نافذ و حکمش همگان را فراگیر است او را حمد و ستایش می کنم همانند حمد و ثنای کسی که به خدائی اش اقرار نموده و در بندگی اش کمال خضوع و خشوع را دارا بوده و از خطاهایش بیزار گشته، به بیگانگی او معتقد بوده و آرزومند مغفرت نجات بخش او است در روزی که انسان از فرزند خود غافل و در اندیشه سرانجام خویش می باشد از او کمک می طلبیم و در خواست می کنیم که ما را ارشاد نمود و ره راه راست و رهنمون و به او ایمان می آوریم و بر او توکل می کنیم، شهادت به خداوندی او می دهم شهادتی خالصانه و از روی یقین و با علم و ایمان او را یکتا می دانم و چون بنده ای که قلباً اقرار می کند او را می ستایم.
او در ملک خویش شریک و همتایی ندارد و در آفریدن مخلوقات او را یار و یاوری نیست، او برتر از این است که داری مشاور و وزیر و یاور و معین و یاری کننده و هم نظیر باشد. او می داند ولی پرده پوشی می کند و می بیند و از همه چیز آگاه است و مالک و غالب بر همه چیز می باشد، او معصیت می شود ولی در می گذرد و هنگام حکم به عدالت حکم می راند، در گذشته و آینده کسی به ماند او نبوده و قبل از همه موجودات و بعد از همه آنها باقی خواهد بود پروردگاری است که در عزت خویش یکتا و باقوت خویش قوی و با برتری خویش در نهایت پاکی و با بلند مرتبگی خود در نهایت کبریائی بسر می برد. هیچ چشمی او را نمی بیند و هیچ دیده ای او را نمی یابد، او قوی و بلند مرتبه، بینا و شنونده، مهربان و بخشنده می باشد...(378)

318- کوثر چیست؟

وقتی که سوره کوثر به پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم نازل شد، علی بن ابیطالب (علیه السلام) به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم عرض کرد: ای رسول خدا کوثر چیست؟
حضرت فرمود: نهری است که خداوند به من کرامت نموده است، عی (علیه السلام) عرض کرد: این نهر گرانقدر است، پس آنرا برای ما توصیف کن ای رسول خدا.
حضرت فرمود: آری ای عی، کوثر نهی است که از زیر عرش خدا عزوجل -جاری است، آبش از شیر سفیدتر، و از عسل شیرین تر، و از کره نرم تر است، سنگریزه هایش زبر جد و یاقوت و مرجان، گیاهش زعفران، خاکش مشک خوشبو، و پایه هایش به زیر عرش خداوند استوار است.
پس رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دست به پهلوی امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) زد و فرمود: علی! این نهر از آن من و تو و دوستان تو پس از من خواهد بود.(379)

319- مرز بین مؤمن و منافق

عمران بن حصین می گوید: روزی من و عمر و بن خطاب در حضور رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بودیم و علی (علیه السلام) نیز کنار آن حضرت نشسته بود، که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم این آیه را خواند: امن یجیب المضطر... وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آیه را تا آخر خواند ناگهان علی (علیه السلام) مانند گنجشک به خود لرزید پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به او فرمود: چه شد، نگران شدی، علی (علیه السلام) عرض کرد: چرا نگران نباشم و حال آنکه خداوند در این آیه می فرماید: که ما را خلیفه های زمین قرار خواهد داد! پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به علی (علیه السلام) فرمود: ناراحت و نگران مباش که بخدا سوگند تو را دوست ندارد جز مؤمن و دشمن ندارد مگر منافق(380)