هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

307- آنچه می شنوم تو نیز می شنوی

امام صادق (علیه السلام) فرمود: جبرئیل برای ابلاغ اذان بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نازل شد، در این هنگام، سر مبارک پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بر روی زانوی علی (علیه السلام) بود، آنگاه جبرئیل فصل های اذان و اقامه را به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آموخت، هنگامی که آن حضرت از آن حالت بیرون آمد به علی (علیه السلام) فرمود: آیا کلمات اذان و اقامه را شنیدی؟ حضرت علی (علیه السلام) عرض کرد: آری فرمود: فرا گرفتی؟ حضرت علی (علیه السلام) عرض کرد: آری. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم هماندم فرمود: ادع لی بلالاً نعلمه یعنی، بلال حبشی را نزد من به طلب تا اذان را به او بیاموزم.
حضرت علی (علیه السلام) بلال را طلبید و کلمات اذان و اقامه را به او یاد داد.(366)

308- خلیفه خدا

عمر بن حصین روایت کرده گفت: من و عمر بن خطاب حضور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بودیم و امیرالمؤمنین (علیه السلام) هم در کنار پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم جلوس کرده بود که پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم این آیه را تلاوت نمود امن یجیب المضطر اذا دعاه ناگاه امیرالمؤمنین (علیه السلام) ضجه ای کرد و ناله ای نمود پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: یا علی! چرا با شنیدن این آیه جزع نموده مضطرب شدی؟
گفت: ای رسول خدا چگونه جزع نکنم در صورتی که در این آیه خداوند تصریح می فرماید که شما را خلیفه های روی زمین قرار دادیم. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: یا علی! جزع نکن، به خدا قسم ترا دوست نمی دارد مگر مؤمن و دشمن نمی دارد ترا مگر منافق.(367)

309- دابة الله کیست؟

از حضرت صادق (علیه السلام) روایت کرده فرمود: روزی پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم وارد مسجد شد دید امیرالمؤمنین (علیه السلام) ریگهای مسجد را جمع کرده و سر مبارکش را روی ریگها گذارده و بخواب رفته است، او را با پای مبارک خود حرکت داد، فرمود: ای دابة الله برخیز. یکی از اصحاب حضور پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم عرض کرد: ای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آیا جایز است ما فرزندان خود را به این اسم بنامیم؟ حضرت فرمود: خیر، به خدا قسم این کلمه دابة الله مختص پسر عمم علی (علیه السلام) است. اصبغ بن نباته می گوید: روزی حضور مولای امیرالمؤمنین (علیه السلام) بودم خدمتش عرض کردم: دابه ای که خداوند در قرآن (368) بیان فرمود: کیست حضرت فرمود: همان شخصی است که نان سرکه و زیتون تناول می کند؛ که مقصود حضرت خود آن جناب بوده که در حال خوردن آنها بوده.(369)