هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

294- علی (علیه السلام) جان من است

پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم لشکری را به فرماندهی حضرت علی (علیه السلام) برای یکی از غزوات فرستاد، پس از پیروزی در جنگ و در موقع تقسیم غنائم امیرالمؤمنین (علیه السلام) قصد داشت کنیزی را با سهی از غنائمی که نصیب حضرتش می شد خریداری نماید.
حاطب بن ابی بلتعه و بریده اسلمی حیله کردند و قیمت کنیز را زیاد کردند و در موقع برگشت به مدینه آن دو نفر به حضور پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم آمدند و شروع به سعایت و بدگوئی علی (علیه السلام) کردند و به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم عرض کردند: علی (علیه السلام) کنیزی را خریداری کرد و قیمت او را از غنایم مسلمانان پرداخت کرده است.
پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم سخت خشمناک شد و رنگ چهره مبارکش تغییر کرد و اعضاء بدنش بلرزه افتاد، آنگاه فرمود: ای بریده! چگونه رسول خدا را اذیت می کنی و حال آنکه امروز شنیدی آیه ان الذین یوذون الله و رسوله آنگاه حضرت تا آخر آیه را قرائت فرمود:
بریده عرض کرد: من قصد آزار شما را نداشتم یا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم حضرت فرمودند: تو قصد آزار علی (علیه السلام) را داشتی و علی نفس من است، مگر نمی دانی من از علی، و علی از من است و هر که علی را بیازارد مرا آزرده و هر که مرا بیازارد خدا را اذیت نموده و بر خدا حتم است که آزار کننده را به عذاب دردناکی در آتش جهنم معذب بدارد.
ای بریده! تو بهتر میدانی یا خداوند؛ تو بهتر می دانی یا خوانندگان لوح محفوظ؛ تو بهتر می دانی یا فرشتگان ارحام؛ تو بهتر می دانی یا فرشتگان محافظ علی (علیه السلام).
بریده عرض کرد: همه اینها از من بهتر می دانند؛ آنگاه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: چگونه علی (علیه السلام) را تخطئه و سعایت می نمایی او را سرزنش می کنی و در کارهایش ایراد می گیری این جبرئیل است که مزا خبر داده که فرشتگان حافظ علی (علیه السلام) هرگز از مان کودکی تاکنون گناهی را بر او ننوشته اند و این فرشتگان ارحام می باشند که گواهی می دهند پیش از آنکه علی (علیه السلام) از شکم مادر متولد شود و بعد از آن هرگز مرتکب لغزش و گناهی نشده و این قرائت کنندگان لوح محفوظ هستند که در شب معراج به من خبر دادند که در لوح محفوظ نوشته شده که علی (علیه السلام) معصوم است.
ای بریده! بر خلاف آنچه خداوند درباره علی (علیه السلام) فرموده متعرض او نشود، همانا علی؛ امیرالمؤمنین، و بزرگ نیکوکاران و یکتا سوار مسلمین و پیشرو سفیدرویان و تقسیم کننده. بهشت و دوزخ است هیچ یک از مسلمانان حق ندارند و نباید درباره او مکر و حیله بکار برند، قدر و منزلت علی (علیه السلام) در پیشگاه خداوند بالاتر از قدر و منزلت تمامی مسلمانان است آیا می خواهی که ترا خبر دهم مطلبی را تا موجب روشنی دیده و قوت قلب تو و تمام مؤمنین شود عرض کرد: بلی حضرت فرمود: در روز قیامت در مقام سنجش اعمال، سیئات اعمال عده ای باعث سنگینی میزان گناهان آنها می شود از آنها می پرسند پس حسنات اعمال شما کجاست آنها در کمال شرمندگی عرضه می دارند که ما حسناتی نداریم. خطاب می رسد اگر شما برای خود حسناتی قائل نیستید، ما حسنات اعمال شما را می شناسیم آنگاه به باد امر می شود رقعه کوچکی آورد و در کفه حسنات آنها بگذارد، آنگاه چنان برتری بر گناهان آنها حاصل می شود که فاصله میزان آنها در بدی و خوبی به اندازه فاصله زمین و آسمان می شود آنگه به آنها گفته می شود دست پدر و مادر و برادر و خواهر و خاصان خود را گرفته و داخل بهشت شوید اهل محشر فریاد برآوردند پروردگارا ما سیئات و بدیهای این جمع را می دانستیم ولی حسنات و خوبی های آنها را نفهمیدیم، خطاب می رسید اینها دوستداران علی (علیه السلام) بودند چون آنها علی (علیه السلام) را دوست داشتند ما هم ایشان را بدوستی خود پذیرفتیم و بدوستی و محبت علی (علیه السلام) گناهان ایشان را بخشیدیم و سیئات آنها را به حسنات تبدیل کردیم و بهشت را به آنها واجب کردیم.(351)

295- به علی (علیه السلام) رجوع کن

ابو اسحاق سبیعی می گوید: بر مسروق بن اجدع وارد شدم او میهمانی داشت که آنرا نشناختم و هر دو آنها مشغول غذا خوردن بودند آن میهمان گفت: من در جنگ حنین با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بودم که صفیه(352) دختر حیی بن اخطب حضور پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آمد و عرض کرد: ای رسول خدا من چون دیگر زنان شما نیستم پدر و برادر و عموی مرا کشته اید (و من کسی را ندارم) بنابراین پس از وفات شما من به چه کسی رجوع کنم؟
حضرت فرمود: به این شخص و با دست خود به علی بن ابیطالب (علیه السلام) اشاره نمود.(353)

296- امام مبین علی (علیه السلام) است

ابن بابویه از حضرت باقر (علیه السلام) روایت کرده که فرمود: چون آیه و کل شیئی احصیناه فی امام مبین نازل شد، ابوبکر و عمر بن خطاب خدمت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آمدند و عرض کردند: یا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم آیا منظور از امام مبین تورات است؟ حضرت فرمود: خیر. باز پرسیند: آیا منظور قرآن است حضرت فرمود: خیر در همین موقع حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) وارد جلسه شد پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: آن امام مبین که خداوند همه چیز را در آن بیان فرمود: علی (علیه السلام) است که پروردگار علم هر چیزی را در وجود برادر و وصی و خلیفه بعد از من؛ علی (علیه السلام) به ودیعه نهاده است.(354)