هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

264- انار بهشتی برای وصی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

روی جبرئیل دو انار برای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آورد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم یکی از آن انارها را خورد و انار دیگر را دو نصف کرد، نیمی از آن را خود خورد و نیم دیگر را به علی (علیه السلام) داد و آن حضرت آن را خورد سپس پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به علی (علیه السلام) فرمود:
برادرم! آیا می دانی این دو انار چه بود؟ علی (علیه السلام) عرض کرد: نه نمی دانم پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: انار اولی نبوت بود که مخصوص من است و تو از آن بهره ای نداری ولی دیگری علم و دانش بود که تو در آن با من شریک هستی (322)

265- کیفر زنان گناهکار

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) فرمود: روزی من و فاطمه علیهاالسلام به محضر رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم رسیدیم. حضرت را ناراحت و گریان دیدیم. گفتیم ای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم چه چیز سبب ناراحتی شما شده؟ حضرت فرمود: یا علی! شبی که من به آسمانها رفتم بعضی از زنهای امتم را دیدم که از موی سر، آنها را آویخته اند و با آتش عذاب می کردند و مغز سر آنها می جوشید.
زنی را دیدم که از زبانش آویزان کرده بودند و از حمیم به گلوی او می ریختند زنی را دیدم که از پستانش آویخته آویخته بودند و گوشت بدن خود را می خورد و در میان آتش می سوخت.
زنی را دیدم که پاهای او را به پستانش بسته و عقرب و مارها را به بدن او مسلط ساخته بودند...
حضرت فاطمه علیهاالسلام عرض کرد، پدر! گناه این زنان چه بوده است؟
حضرت فرمود: آن زنی که از موی سرش آویخته بودند زنی است که موی سرش را در دنیا نامحرم نمی پوشانده و آن زنی که از زبان آویزان بود زنی است که شوهر خود را با زبان آزار می داده.
و آن زنی که از پستانش آویخته بود، زنی است که شوهرش را در فراش و رختخواب اطاعت نمی کرده.
و اما زنی که دست و پای او را بسته بودند و مار و عقرب بر او مسلط شده بود زنی است که وضو و نماز را سبک می شمرده و لباس و خانه اش را از نجاست پاک نمی کرده و غسل جنابت و حیض و نفاس را انجام نمی داده...(323)

266- نخل خرمای صیحانی

از علمای شافعی و همچنین شیعی نقل شده که: روزی حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) از نخلستان مدینه رد می شدند. از دور درخت نخلی صیحه زد: هذا محمد رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم ای محمد صلی الله علیه و آله و سلم فرستاده خداست و تا علی (علیه السلام) نزدیک درخت شد آن درخت خرما صدایش بلند شد: و هذا علی ولی الله سید الوصیین و امام الائمه الهادین المهدیین.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مقداری از خرمای آن درخت را میل فرمود و نام آن درخت خرما را صیحانی گذاشت و اکنون نیز بهترین خرمای مدینةالنبی خرمای نخل صیحانی است.(324)