هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

135- برترین مخلوق خداوند

امام رضا (علیه السلام) از پدران بزرگوارش و آنان از حضرت علی ع نقل می فرمایند که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: خدای تعالی آفریده ای از من برتر نیافرید و هیچ آفریده ای نزد خدای تعالی از من گرامی تر نیست. علی (علیه السلام) می گوید: من عرض کردم یا رسول الله (علیه السلام) آیا تو برتری یا جبرئیل فرمود: یا علی (علیه السلام) همانا که خدای تبارک و تعالی پیامبران مرسلش را بر فرشتگان مقربش برتری داد و مرا بر همه پیامبران و مرسلین برتری بخشید و پس از من برتری از آن تو و امامان پس از تو است، و همانا فرشتگان خدمتگزاران ما و خدمتگزاران دوستان ما هستند. ای علی (علیه السلام) آنانکه حاملان عرشند و آنان که در گرد عرش اند به ثنای پروردگارشان تسبیح می گویند و از برای کسانی که به ولایت ما ایمان آورده اند آمرزش می طلبند ای علی (علیه السلام) اگر ما نبودیم خدای تعالی نه آدم (علیه السلام) را می آفرید و نه حوا را و نه بهشت و دوزخ را و نه آسمان و زمین، را پس چگونه ما برتر از فرشتگان نباشیم و حال آنکه ما پیش از آنان پروردگار خود را شناختیم و او را تسبیح گفتیم و تحلیل و تقدیس کردیم زیرا نخستین چیزی که خدای تعالی آن را آفرید ارواح ما بود...
توضیح: (سؤالات حضرت علی (علیه السلام) از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم که در فرازهای مختلف این مجموعه اشاره شده،: در باب مصلحتی انجام می گرفته مولای ما امیرالمؤمنین (علیه السلام) و امام کشف و یقین از این جهت سؤال می کرده اند که این حقایق در نظر دیگران مکشوف افتد و گرنه خود او حقایق علوم و رازهای پنهانی را در همان مقام عقلی و شأن غیبی که دارد از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم استفاده می فرمود پیش از آنکه به عالم مثال و نشئه خیال قدم بگذارد تا چه رسد به آنکه استفاده آن حضرت منوط به این باشد که آن حقایق به شکل الفاظ و کلام تنزل نماید تا مورد استفاده شان قرار گیرد. و موید مطلب حدیث نبوی است که فرمود: من شهر علمم علی ام در است.)(175)

136- از من سؤال کن

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به امیرالمؤمنین (علیه السلام) می فرماید: یا علی! اذا نامت فاستق لی ست قرب من بئر غرس فغلسنی و کفنی و حنطنی فاذا فرغت من غسلی فخذ بمجامع کفنی و اجلسنی ثم سلنی عما شئت فو الله لا تسا. لنی عن شی ء الا جبتک(176)
یا علی (علیه السلام) بعد از آن که من رحلت کردم من را غسل بده و وقتی تجهیز تمام شد و کفن کردی اطراف کفنم را بگیر و مرا بنشان وقتی اطراف کفنم را گرفتی و مرا نشاندی هر چه خواستی از من بپرس و من هر چه گفتم یاد داشت کن.

137- به وصیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم عمل کرد

ابن عمار گوید: شنیدم از حضرت صادق (علیه السلام) که می فرمود: در وصیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به علی (علیه السلام) این بود که فرمود:
ای علی ع سفارش می کنم تو را در جان خودت به خوی هائی که، نگاهدار آنها را از من. پس از آن گفت: خداوندا اعانت فرما او را.
اما اولی آنها: راست گفتاری است، خارج نشود از دهان تو دروغی هیچگاه و دومی: پرهیزگاری است، جرأت مکن بر خیانت هرگز. سوم: ترسناکی از خداوند است چنانچه گویی او را می بینی. چهارم: گریه بسیار از ترس خداوند است بر پا می شود برای تو به هر قطره اشکی هزار خانه در بهشت. پنجم: بخشیدن تو است از مال و خونت در راه دینت. ششم: گرفتن طریقه من است در نماز و روزه و صدقه ام، اما نماز پنجاه رکعت اما روزه پس سه روز در ماه روز پنج شنبه در اول هر ماه و چهارشنبه در وسط ماه و پنج شنبه آخر آن، و اما صدقه به قدر طاقت خود تا آنکه گویی اسراف کردم و حال آنکه اسراف نکردی و ملازم باش با نماز شب و ملازم باش با نماز شب و ملازم باش با نماز شب.
و بر تو باد نماز ظهر و بر تو باد نماز ظهر و بر تو باد نماز ظهر و بر تو باد به خواندن قرآن در هر حال و بر تو باد به بلند نمودن دستهای خود در نماز و برگرداندن آنها و بر تو باد به مسواک نمودن در نزد هر وضویی و بر تو باد نیکویی های اخلاق پس آن را انجام بده و بدیهای اخلاق، پس از آنها دوری کن...(177)